Chapter 46

Калі свет мае Шлях

天下有道,却走马以粪。天下无道,戎马生于郊。
祸莫大于不知足,咎莫大于欲得。故知足之足,常足矣。
Калі свет мае Шлях, скурыя коні вяртаюцца на нівы, каб угнаіць зямлю. Калі свет пазбаўлены Шляху, ваенныя коні народжваюцца на ўскраінах пустыні. Няма бядоты большай за нездаволенасць, няма граху большага за пажадлівасць. Таму задаволеная дастатковасць — гэта вечнае дастатковасце.

Глыбокае Разважанне

Пра што гэты раздзел?

Гэты раздзел кажа нам, што калі Таа кіруе светам, усе рэчы вяртаюцца да свайго натуральнага месца — нават хуткіх коней выкарыстоўваюць для ўгнаення зямлі. Калі ж Шлях страчаны, нараджаюцца адны вайны. Найвялікшая бяда — не ведаць задаволенасці, а найгоршая памылка — жадаць большага.

Як гэта датычыцца мяне?

Я часта шукаю больш і большага, ніколі не задавальняючыся тым, што маю. Гэты раздзел нагадвае мне, што мая нездаволенасць — крыніца ўсяго маёй трывогі. Кожны раз, калі я за点ствую на сваё становішча, я адыходжу ад Шляху.

Што мне рабіць сёння?

Сёння я буду назіраць момант, калі ўзнікае жаданне чагосьці больш. Спынюся і запытаюся: ці сапраўды мне гэта трэба? Ці можа гэта быць проста маёй трывогай?

Звязаныя раздзелы

Маё разважанне

Што натхняе вас у гэтым раздзеле? Як вы яго прымыеце?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →