Ustympuj, aby sie stowoł. Zgiń sie, aby bydć prosty. Bydź nizko, aby sie napołnioł. Bydź staro, aby bydć nowe. Môj mało, aby cos dostoł. Môj dużo, to sie zgubisz. Przez to świynty człowiek trzimuje sie jedności i tak idzie przez świat. Bez ôkazywania siebie - bo tak je jasno. Bez własnygo zdania - bo tak je widoczno. Bez chwalenia siebie - bo tak je twój uůmyśl. Bez dumańo siebie - bo tak rośćejesz. A że sie nie bijesz, nikt na ciebie nie podnosi ręki. A to staro powiynność - ustympuj, aby sie stowoł - czyż to godo puste słowa? Naprawdę wszystko wraca do tego, kto ustympuje.
Gyboko rozważanje
O czym je tyn rozdział?
Coby sie zwiyrzćować, musisz ôstać w tle. Cobe mieć, musisz ôdpuścić. Kto sie nie ścigno, ten wygro.
Jak to sōm naniesiy?
W moim życiu czynsto chců coś zdobyć, pokôzać siebie. Ale kej ustympuję, zamiast sie ôkazywać, wszystko lepiej wychodzi.
Co mušō dziś zrobić?
Dziś w sytuacyji, kaj bym chcioł coś ôkazać abo powiedzieć, ustympům i posłuchům drugigo człowieka.
The partial becomes complete; the crooked, straight; the empty, full; the worn out, new. He whose (desires) are few gets them; he whose (desires) are many goes astray. Therefore the sage holds in his embrace the one thing (of humility), and manifests it to all the world. He is free from self-display, and therefore he shines.
AI terŏźńy
Ustympuj, aby sie stowoł. Zgiń sie, aby bydć prosty. Bydź nizko, aby sie napołnioł. Bydź staro, aby bydć nowe. Môj mało, aby cos dostoł. Môj dużo, to sie zgubisz. Przez to świynty człowiek trzimuje sie jedności i tak idzie przez świat. Bez ôkazywania siebie - bo tak je jasno. Bez własnygo zdania - bo tak je widoczno. Bez chwalenia siebie - bo tak je twój uůmyśl. Bez dumańo siebie - bo tak rośćejesz. A że sie nie bijesz, nikt na ciebie nie podnosi ręki. A to staro powiynność - ustympuj, aby sie stowoł - czyż to godo puste słowa? Naprawdę wszystko wraca do tego, kto ustympuje.
