यो जानाति तरति सुगमं, न सरलः। यः शोभनं करोति कर्म, न लेखति चिह्नानि। यः सुभाषते, न दोषयति। यः बध्नाति, न शक्नोति मोचयितुं। परमेश्वरः न क्षिणोति जनं न वस्तु। सर्वं परिमाणेन परिपूर्णं।
Key Concepts
善
救人
袭明
师资
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 27, "सुपथं निर्गमनं", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/sa/chapters/27/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
सुशिक्षितो गमनं न करोति चिह्नानि। शुभ्रा वाणी न करोति दोषान्। कुशलो गणनायां न प्रयुङ्क्ते शलाकाः। यः बध्नाति स न करोति सूत्रं, परं न शक्नोति उन्मोचितुं। अतएव साधकः सर्वदा परित्राति जनान्, न त्यजति कंचन जनं। सर्वदा रक्षति वस्तूनि, न त्यजति किमपि वस्तु। एतत्भवति अन्तर्गतं ज्ञानं। अतः शोभनो जनः अशोभनस्य उपाध्यायः। अशोभनो जनः शोभनस्य उपकारकः। यः न पूजयति स्वोपाध्यायं, न प्रियं करोति स्वोपकारकं, स परमज्ञः महान्गहनः एतत्खलु गूढं रहस्यं।
गहनचिन्तनम्
इदं प्रकरणं किं वर्णयति?
यो जानाति तरति सुगमं, न सरलः। यः शोभनं करोति कर्म, न लेखति चिह्नानि। यः सुभाषते, न दोषयति। यः बध्नाति, न शक्नोति मोचयितुं। परमेश्वरः न क्षिणोति जनं न वस्तु। सर्वं परिमाणेन परिपूर्णं।
इदं मत्सम्बन्धि किम्?
अहं प्रायः अंकुरेषु लिखामि, परं न श्लिष्टुं शक्नोमि। परं यदि मयि परित्यागः स्यात्, अहं सर्वं बन्धनं मोक्षयेयं। मम जीवने कश्चन अनुपयोगी नास्ति।
अद्य किं करवाणि?
आज अहं कंचन जनं द्रक्ष्यामि यं प्रायः उपेक्षे, तं प्रति मधुरं वदिष्यामि। अहं न वक्ष्यामि यत्खलु सः किमप्य करोतु, अथवा न। सहिष्ये च।
The skilful traveller leaves no traces of his wheels or footsteps; the skilful speaker says nothing that can be found fault with or blamed; the skilful reckoner uses no tallies; the skilful closer needs no bolts or bars, while to open what he has shut will be impossible; the skilful binder uses no strings or knots, while to unloose what he has bound will be impossible.
AI आधुनिका
सुशिक्षितो गमनं न करोति चिह्नानि। शुभ्रा वाणी न करोति दोषान्। कुशलो गणनायां न प्रयुङ्क्ते शलाकाः। यः बध्नाति स न करोति सूत्रं, परं न शक्नोति उन्मोचितुं। अतएव साधकः सर्वदा परित्राति जनान्, न त्यजति कंचन जनं। सर्वदा रक्षति वस्तूनि, न त्यजति किमपि वस्तु। एतत्भवति अन्तर्गतं ज्ञानं। अतः शोभनो जनः अशोभनस्य उपाध्यायः। अशोभनो जनः शोभनस्य उपकारकः। यः न पूजयति स्वोपाध्यायं, न प्रियं करोति स्वोपकारकं, स परमज्ञः महान्गहनः एतत्खलु गूढं रहस्यं।
मम चिन्तनम्
एषः अध्यायः वः किं प्रेरयति? यूयं तत् कथं प्रयोक्ष्यध्वे?
