Chapter 27
सुपथं निर्गमनं
मूलम्
善行无辙迹，善言无瑕谪，善数不用筹策，善闭无关楗而不可开，善结无绳约而不可解。
是以圣人常善救人，故无弃人；常善救物，故无弃物。是谓袭明。
故善人者，不善人之师；不善人者，善人之资。不贵其师，不爱其资，虽智大迷，是谓要妙。
是以圣人常善救人，故无弃人；常善救物，故无弃物。是谓袭明。
故善人者，不善人之师；不善人者，善人之资。不贵其师，不爱其资，虽智大迷，是谓要妙。
अनुवादः
सुशिक्षितो गमनं न करोति चिह्नानि। शुभ्रा वाणी न करोति दोषान्। कुशलो गणनायां न प्रयुङ्क्ते शलाकाः। यः बध्नाति स न करोति सूत्रं, परं न शक्नोति उन्मोचितुं। अतएव साधकः सर्वदा परित्राति जनान्, न त्यजति कंचन जनं। सर्वदा रक्षति वस्तूनि, न त्यजति किमपि वस्तु। एतत्भवति अन्तर्गतं ज्ञानं। अतः शोभनो जनः अशोभनस्य उपाध्यायः। अशोभनो जनः शोभनस्य उपकारकः। यः न पूजयति स्वोपाध्यायं, न प्रियं करोति स्वोपकारकं, स परमज्ञः महान्गहनः एतत्खलु गूढं रहस्यं।
गहनचिन्तनम्
इदं प्रकरणं किं वर्णयति?
यो जानाति तरति सुगमं, न सरलः। यः शोभनं करोति कर्म, न लेखति चिह्नानि। यः सुभाषते, न दोषयति। यः बध्नाति, न शक्नोति मोचयितुं। परमेश्वरः न क्षिणोति जनं न वस्तु। सर्वं परिमाणेन परिपूर्णं।
इदं मत्सम्बन्धि किम्?
अहं प्रायः अंकुरेषु लिखामि, परं न श्लिष्टुं शक्नोमि। परं यदि मयि परित्यागः स्यात्, अहं सर्वं बन्धनं मोक्षयेयं। मम जीवने कश्चन अनुपयोगी नास्ति।
अद्य किं करवाणि?
आज अहं कंचन जनं द्रक्ष्यामि यं प्रायः उपेक्षे, तं प्रति मधुरं वदिष्यामि। अहं न वक्ष्यामि यत्खलु सः किमप्य करोतु, अथवा न। सहिष्ये च।
सम्बद्धाध्यायाः
मम चिन्तनम्
एषः अध्यायः वः किं प्रेरयति? यूयं तत् कथं प्रयोक्ष्यध्वे?