דאס קאפיטל זאגט אונז אז דער וועג פון טאא איז אומפארשטענלעך גרויס און דאס אלעס אין וועלט לעבט פון אים. ער נעמט נישט קיין קרעדיט פאר זיין ווערק, ער רעגירט נישט, און ער האט קיין באגערעניש נישט. דער וואס שטרעבט נישט צו זיין גרויס, ווערט גרויס.
ווי אַזוי שייַכט דאָס צו מיר?
אין מיין לעבן זוכ איך אויך צו טאן גוטע זachen אן אויס שטרעבן צו דאנקבארקייט אדער העכערקייט. דאס קאפיטל ערמאנט מיך אז ווען איך העלף אנדערע אן צו ווארטן אויף אנערקענונג, בין איך אין אמתן גרעסער ווי ווען איך זוכ אדער פארלאנג עפעס.
וואָס זאָל איך הײַנט טאָן?
היינט וועל איך טאן א גוטע זאך פאר אנדערן אן צו דערציילן ווער עס האט געטאן עס. עס זאל זיין פון פולע הארץ, נישט פאר קיין לויב אדער דאנק.
All-pervading is the Great Tao! It may be found on the left hand and on the right. All things depend on it for their production, which it gives to them, not one refusing obedience to it. When its work is accomplished, it does not claim the name of having done it.
