บทที่ 72

เมื่อประชาชนไม่กลัวอำนาจ

民不畏威,则大威至。
无狎其所居,无厌其所生。夫唯不厌,是以不厌。
是以圣人自知不自见,自爱不自贵。故去彼取此。
เมื่อประชาชนไม่กลัวอำนาจ อำนาจอันยิ่งใหญ่ก็จะมาถึง อย่าคับแคบที่อยู่อาศัยของพวกเขา อย่าบีบคั้นวิถีชีวิตของพวกเขา เพราะเมื่อไม่บีบคั้น พวกเขาก็จะไม่เบื่อหน่าย ดังนั้นปราชญ์รู้จักตนเองแต่ไม่แสดงตน รักตนเองแต่ไม่ยกตน จึงละสิ่งนั้นและยึดสิ่งนี้

การใคร่ครวญลึกซึ้ง

บทนี้กล่าวถึงอะไร?

บทนี้กล่าวถึงการปกครองที่แท้จริงคือการไม่ใช้อำนาจบีบบังคับ แต่ให้พื้นที่และเสรีภาพแก่ผู้คน การที่ปราชญ์ไม่แสดงตนและไม่ยกตนนั้นนำไปสู่ความสงบที่แท้จริง

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?

ในความสัมพันธ์กับผู้อื่น ข้าพเจ้ามักใช้อำนาจในรูปแบบต่างๆ เช่น การออกคำสั่งหรือการบีบบังคับทางอารมณ์ บทนี้สอนให้ข้าพเจ้าปล่อยวางการควบคุม และเคารพพื้นที่ของผู้อื่น ซึ่งจะนำไปสู่ความเคารพซึ่งกันและกัน

วันนี้ฉันควรทำอะไร?

วันนี้ ข้าพเจ้าจะสังเกตว่าตนเองกำลังพยายามควบคุมใครหรือไม่ และปล่อยให้เขาเป็นตัวของตัวเอง โดยไม่แสดงความคิดเห็นหรือคำแนะนำเว้นแต่จะถูกขอ

บทที่เกี่ยวข้อง

การใคร่ครวญของฉัน

บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?

ถามเหลาจื่อเกี่ยวกับบทนี้ แชทเต็มจอ →