บทที่ 1
หนทางที่เอ่ยถึง
ต้นฉบับ
道可道，非常道；名可名，非常名。
无名天地之始，有名万物之母。
故常无欲，以观其妙；常有欲，以观其徼。
此两者同出而异名，同谓之玄。玄之又玄，众妙之门。
无名天地之始，有名万物之母。
故常无欲，以观其妙；常有欲，以观其徼。
此两者同出而异名，同谓之玄。玄之又玄，众妙之门。
คำแปล
หนทางที่เอ่ยถึงได้ มิใช่หนทางอันแท้จริง
นามที่เรียกขานได้ มิใช่นามอันแท้จริง
ไร้นาม คือปฐมบทแห่งฟ้าดิน
มีนาม คือมารดรแห่งสรรพสิ่ง
เพราะเหตุนี้ ผู้ไร้ความปรารถนา จึงเห็นความลึกล้ำ
ผู้มีความปรารถนา จึงเห็นเพียงขอบเขต
ทั้งสองนี้มีแหล่งเดียวกัน แต่ชื่อต่างกัน
ล้วนเรียกว่าความล้ำลึก
ล้ำลึกยิ่งกว่าล้ำลึก
ประตูแห่งความมหัศจรรย์ทั้งปวง
นามที่เรียกขานได้ มิใช่นามอันแท้จริง
ไร้นาม คือปฐมบทแห่งฟ้าดิน
มีนาม คือมารดรแห่งสรรพสิ่ง
เพราะเหตุนี้ ผู้ไร้ความปรารถนา จึงเห็นความลึกล้ำ
ผู้มีความปรารถนา จึงเห็นเพียงขอบเขต
ทั้งสองนี้มีแหล่งเดียวกัน แต่ชื่อต่างกัน
ล้วนเรียกว่าความล้ำลึก
ล้ำลึกยิ่งกว่าล้ำลึก
ประตูแห่งความมหัศจรรย์ทั้งปวง
การใคร่ครวญลึกซึ้ง
บทนี้กล่าวถึงอะไร?
บทนี้กล่าวถึงหนทาง (เต๋า) ที่ไม่อาจบรรยายหรือกำหนดด้วยภาษาได้ ความจริงสูงสุดนั้นอยู่เหนือคำพูดและการนิยาม
สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?
ชีวิตของเรามักยึดติดกับคำอธิบายและป้ายชื่อ จนลืมสัมผัสแก่นแท้ของสิ่งต่างๆ บทนี้สอนให้เปิดใจรับความไม่แน่นอนและความล้ำลึกที่อยู่เหนือคำพูด
วันนี้ฉันควรทำอะไร?
วันนี้ จงนั่งเงียบๆ ห้านาที โดยไม่พยายามตั้งชื่อหรืออธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัว แค่สังเกตอย่างบริสุทธิ์ใจ
บทที่เกี่ยวข้อง
การใคร่ครวญของฉัน
บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?