บทที่ 22
ความอ่อนน้อมนำมาซึ่งความสมบูรณ์
ต้นฉบับ
是以圣人抱一为天下式。不自见故明,不自是故彰,不自伐故有功,不自矜故长。
夫唯不争,故天下莫能与之争。古之所谓曲则全者,岂虚言哉!诚全而归之。
คำแปล
การใคร่ครวญลึกซึ้ง
บทนี้กล่าวถึงอะไร?
บทนี้สอนว่าความอ่อนน้อมและไม่ยึดติดในตนเองนำไปสู่ความสมบูรณ์ ความจริงที่ขัดแย้งกันคือการยอมแพ้กลับทำให้ชนะ การโค้งกลับทำให้ตรง การว่างกลับเต็ม การเก่ากลับใหม่ การน้อยกลับได้มาก การมากกลับสับสน ปราชญ์ยึดมั่นในหนึ่งเดียวคือเต๋า ไม่ยึดติดในตนเอง ไม่โอ้อวด ไม่ยกตน จึงบรรลุถึงความสมบูรณ์ที่แท้จริง
สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?
ในชีวิตประจำวัน เรามักถูกสอนให้แข่งขัน โอ้อวด และยึดติดในตนเอง แต่บทนี้ชวนให้พิจารณาว่าความอ่อนน้อมและการปล่อยวางกลับนำมาซึ่งความสำเร็จที่แท้จริง การไม่ยึดติดในความคิดของตนเองทำให้เราเปิดรับมุมมองใหม่ การไม่โอ้อวดทำให้เราเรียนรู้จากผู้อื่น การไม่แข่งขันทำให้เราพบสันติภายใน
วันนี้ฉันควรทำอะไร?
วันนี้ เมื่อเผชิญกับสถานการณ์ที่ต้องการการแข่งขันหรือการยืนยันตนเอง ให้ลองฝึกอ่อนน้อมและปล่อยวาง เช่น รับฟังความคิดเห็นของผู้อื่นโดยไม่ตัดสิน หรือยอมรับข้อผิดพลาดของตนเองอย่างเปิดเผย
บทที่เกี่ยวข้อง
การใคร่ครวญของฉัน
บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?