บทที่ 24

ผู้เขย่งยืนไม่มั่นคง

企者不立,跨者不行。自见者不明,自是者不彰,自伐者无功,自矜者不长。
其在道也,曰余食赘行。物或恶之,故有道者不处。
ผู้เขย่งยืนไม่มั่นคง ผู้ก้าวข้ามเดินไม่ไกล ผู้ยึดติดในตนเองไม่เห็นชัด ผู้ถือว่าตนถูกไม่เด่นชัด ผู้โอ้อวดตนไม่มีผลสำเร็จ ผู้ยกตนไม่เจริญก้าวหน้า สิ่งเหล่านี้ในสายตาเต๋า เปรียบเหมือนเศษอาหารและการกระทำที่เกินพอดี สรรพสิ่งพึงรังเกียจ ดังนั้นผู้มีเต๋าจึงไม่ยึดติดอยู่กับสิ่งเหล่านี้

การใคร่ครวญลึกซึ้ง

บทนี้กล่าวถึงอะไร?

บทนี้สอนว่าการกระทำที่เกินพอดีและยึดติดในตนเองนำไปสู่ความไม่มั่นคงและความล้มเหลว การเขย่ง การก้าวข้าม การยึดติดในตนเอง การโอ้อวด และการยกตนล้วนเป็นสิ่งที่ไม่เป็นธรรมชาติและถูกเต๋าปฏิเสธ ผู้มีเต๋าจึงหลีกเลี่ยงพฤติกรรมเหล่านี้

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?

ในชีวิตที่เรามักถูกกระตุ้นให้ทำเกินพอดีเพื่อให้ได้มาซึ่งความสำเร็จ บทนี้เตือนให้เรากลับสู่ความพอดีและความอ่อนน้อม การยึดติดในตนเองและการโอ้อวดไม่นำไปสู่ความก้าวหน้าที่แท้จริง การฝึกความพอดีและการถ่อมตนช่วยให้เราเดินทางในชีวิตอย่างมั่นคงและยั่งยืน

วันนี้ฉันควรทำอะไร?

วันนี้ สังเกตพฤติกรรมที่เกินพอดีของตนเอง เช่น การทำงานหนักเกินไปหรือการพูดโอ้อวด แล้วลองปรับให้พอดีขึ้น เช่น หยุดพักเมื่อรู้สึกเหนื่อย หรือชมเชยผู้อื่นแทนการยกย่องตนเอง

บทที่เกี่ยวข้อง

การใคร่ครวญของฉัน

บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?

ถามเหลาจื่อเกี่ยวกับบทนี้ แชทเต็มจอ →