บทที่ 18
เมื่อหนทางใหญ่ถูกทอดทิ้ง
ต้นฉบับ
大道废，有仁义；智慧出，有大伪；六亲不和，有孝慈；国家昏乱，有忠臣。
คำแปล
เมื่อหนทางใหญ่ถูกทอดทิ้ง จึงมีความเมตตาและความยุติธรรม เมื่อปัญญาปรากฏ จึงมีการหลอกลวงครั้งใหญ่ เมื่อครอบครัวไม่ลงรอยกัน จึงมีความกตัญญูและความรัก เมื่อประเทศชาติสับสนวุ่นวาย จึงมีข้าราชการผู้ซื่อสัตย์
การใคร่ครวญลึกซึ้ง
บทนี้กล่าวถึงอะไร?
บทนี้ชี้ให้เห็นว่าคุณธรรมต่างๆ เช่น ความเมตตา ความซื่อสัตย์ เกิดขึ้นเมื่อหนทางธรรมชาติสูญหายไป เป็นการวิพากษ์สังคมที่ต้องพึ่งพาคุณธรรมเทียม
สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?
บางครั้งเราตั้งคำถามถึงคุณค่าของความดีที่ถูกบังคับหรือแสดงออกมา บทนี้เตือนให้เรามองหาความเป็นธรรมชาติและความจริงใจในความสัมพันธ์
วันนี้ฉันควรทำอะไร?
วันนี้ ให้สังเกตการกระทำของตนเอง—ทำสิ่งใดด้วยความจริงใจหรือเพียงเพื่อให้ดูดี? จงเลือกทำสิ่งหนึ่งด้วยความบริสุทธิ์ใจโดยไม่หวังผลตอบแทน
บทที่เกี่ยวข้อง
การใคร่ครวญของฉัน
บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?