Фасл 72
Вақте мардум аз қудрат наметарсанд
Original
民不畏威，则大威至。
无狎其所居，无厌其所生。夫唯不厌，是以不厌。
是以圣人自知不自见，自爱不自贵。故去彼取此。
无狎其所居，无厌其所生。夫唯不厌，是以不厌。
是以圣人自知不自见，自爱不自贵。故去彼取此。
Тарҷума
Вақте мардум аз қудрат наметарсанд, он гоҳ тарсу ваҳшати бузург оварда мешавад. Ҷои зисташонро танг накунед, ба ҳаёташон пурзӯр нашавед. Танҳо бо сабаби он, ки ба ҳаёт пурзӯр намекунед, аз он канора намешавед. Аз ин рӯ, оқилони калон худро медонанд, вале худро нишон намедиҳанд; худро дӯш медоранд, вале худро бузург намепиндоранд. Аз ин рӯ, яке аз ин дуро интихоб кунед.
Фикруминҷӯии амиқ
Ин боб дар бораи чӣ?
Ин боб огоҳ мекунад, ки ҳангоми азоби мардум бо қудрат, оқибатҳои хавфнок ба вуҷуд меоянд. Оқилони калон худшиносӣ доранд, вале худнамоӣ намекунанд; худро ҳимоят мекунанд, вале худро боло намегузоранд.
Ин чӣ рабте ба ман дорад?
Ман одатан кӯшиш мекунам, ки дигаронро идора кунам ё дар ҳаёти онон ғамхорӣ зиёд кунам, ки ин ба тангӣ ва норозигӣ оварда мерасонад. Ин боб ба ман хотиррасон мекунад, ки ризоият бояд аз дохил ояд.
Имрӯз чӣ кор кунам?
Имрӯз кӯшиш мекунам, ки ба ягон кас фармон надиҳам ё ҳокимияте надодам — ба ҷои ин, ба ҳаракатҳои худ нигарам ва ба дигарон фазо диҳам, ки худ қарор қабул кунанд.
Бобҳои марбут
Мулоҳизаи ман
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?