Фасл 48
Омӯзиш ҳар рӯз афзояд
Original
取天下常以无事，及其有事，不足以取天下。
Тарҷума
Барои роҳи Ҳақ ҳар рӯз коҳиш ёбад.
Коҳиш ва боз коҳиш,
То ба беамалӣ бирасед.
Вале беамалӣ ҳеҷ кор намекунад —
Вале ҳар корро ба анҷом мерасонад.
Барои гирифтани ҷаҳон ҳамеша бе кор бошед,
Вале ҳангоме ки ба корҳо машғул шавӣ,
Барои гирифтани ҷаҳон нокифоя аст.
Фикруминҷӯии амиқ
Ин боб дар бораи чӣ?
Ин боб фарқи байни омӯзиш ва роҳи Ҳақро нишон медиҳад. Омӯзиш афзоихо ҳосил мекунад — дониш, маълумот, малака. Вале роҳи Ҳақ акнун афзоихоро кам мекунад — орзуҳо, хоҳишҳо, эҳтиёҷот. Ҳар қадар бештар кам кунӣ, ҳамон қадар наздиктар ба беамалӣ мешавӣ. Вале беамалӣ нест кор накардан, балки кор кардан бидуни кишвор кардан аст. Барои идора кардани ҷаҳон лозим нест зиёде кор кунӣ — бояд осон бигирӣ.
Ин чӣ рабте ба ман дорад?
Ин боб ба ман нишон медиҳад, ки баъзан камтар кор кардан бештар аст. Ман одатан фикр мекунам, ки барои ба даст овардани чизе бояд зиёде кӯшиш кунам, вақт сарфам, нерӯ гузорам. Аммо роҳи Ҳақ мегӯяд, ки ҳар қадар камтар бихоҳед, осонтар ба даст меоед. Ин ба ман ёд меорад, ки баъзан қадамҳои хурд ва осон бештар натиҷа медиҳанд.
Имрӯз чӣ кор кунам?
Имрӯз яке аз корҳое, ки одатан зиёде вақт ва энергия мегирад, интихоб кунед. Ба ҷои зиёде кӯшиш кардан, бигӯед: «Чӣ тавр ин корро осонтар кунам?» Сипас, ҳар қадар камтар кор кунед, ҳамон қадар бештар ба натиҷа наздик мешавед.
Бобҳои марбут
Мулоҳизаи ман
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?