Фасл 7
Осоиши осмон ва замин
Original
是以圣人后其身而身先,外其身而身存。非以其无私邪?故能成其私。
Тарҷума
Фикруминҷӯии амиқ
Ин боб дар бораи чӣ?
Ин боб дар бораи он аст, ки чӣ тавр осмон ва замин метавонанд то абад вуҷуд дошта бошанд — барои он ки барои худ зиндагӣ намехоҳанд, балки барои ҳама чизҳо ҳаётро ба вуҷуд меоранд. Риёзикор ин принсипро истифода мебарад: вай худро пас нигоҳ медорад, аммо пеш меафтад; худро фаромӯш мекунад, аммо ҷонаш нигоҳ дошта мешавад.
Ин чӣ рабте ба ман дорад?
Ман омадам, ки дарёфтам, ки ҳар қадар бештар барои дигарон кор кунам, ҳар қадар бештар ба ман бармегардад. Агар ман худро фаромӯш кунам ва ба дигарон кӯмак кунам, ин на танҳо ба онҳо, балки ба ман низ ёрӣ мерасонад.
Имрӯз чӣ кор кунам?
Имрӯз як кор барои ягон шахси дигар анҷом диҳед, бидуни интизори мукофот. Худро пас нигоҳ доред ва бинед, ки чӣ тавр натиҷаҳо ба шумо бармегарданд.
Бобҳои марбут
Мулоҳизаи ман
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?