Фасл 38
Олӣ туқъ аст, ки туқъро нигоҳ надорад
Original
上德不德，是以有德；下德不失德，是以无德。
上德无为而无以为；下德为之而有以为。上仁为之而无以为；上义为之而有以为。上礼为之而莫之应，则攘臂而扔之。
故失道而后德，失德而后仁，失仁而后义，失义而后礼。夫礼者，忠信之薄，而乱之首。
前识者，道之华，而愚之始。是以大丈夫处其厚，不居其薄；处其实，不居其华。故去彼取此。
上德无为而无以为；下德为之而有以为。上仁为之而无以为；上义为之而有以为。上礼为之而莫之应，则攘臂而扔之。
故失道而后德，失德而后仁，失仁而后义，失义而后礼。夫礼者，忠信之薄，而乱之首。
前识者，道之华，而愚之始。是以大丈夫处其厚，不居其薄；处其实，不居其华。故去彼取此。
Тарҷума
Олӣ туқъ туқъро нигоҳ надошта бошад, аз ин рӯ туқъ дорад. Паст туқъ туқъро гум накарда бошад, аз ин рӯ туқъ надорад. Олӣ туқъ беамал аст ва беҳисоб. Паст туқъ боамал аст ва боҳисоб. Олӣ инсондӯстӣ мекунад, беҳисоб. Олӣ адолат мекунад, боҳисоб. Олӣ одоб мекунад, вале ҳеҷ кас ба ӯ ҷавоб намедиҳад, пас дастон меозмояд ва мерезӣ. Ҳамин тавр, ҳангоме ки Дао гум шавад, туқъ пайдо мешавад; ҳангоме ки туқъ гум шавад, инсондӯстӣ пайдо мешавад; ҳангоме ки инсондӯстӣ гум шавад, адолат пайдо мешавад; ҳангоме ки адолат гум шавад, одоб пайдо мешавад. Ва лекин одоб — ин камбудии виҷдон ва сарчашмаи нооромӣ аст. Касе, ки пешакӣ медонад — ин гулшукуфии Дао ва оғози ғофилӣ аст. Аз ин рӯ, марди ҳалол ҷойи пур аз туқъро ишғол мекунад, на ҷойи кам; ба ҳақиқат такя мекунад, на ба гулшукуфӣ. Пас, онро, ки кам аст, барта摄 медорад ва инро, ки бисёр аст, мепартояд.
Фикруминҷӯии амиқ
Ин боб дар бораи чӣ?
Ин боб зинаҳои поёнӣ аз Дао то одобро тасвир мекунад. Ҳар қадар мо аз Дао дур шавем, ҳамон қадар аз туқъи воқеӣ дур мешавем. Олӣ туқъ ягон нишондиҳанда надорад, балки худ ба худ амал мекунад.
Ин чӣ рабте ба ман дорад?
Ман дар ҳаёти худ натиҷаҳои амалҳои худро мебинам — ҳангоме ки барои ҷоизакорӣ кор мекунам, ин туқъ нест, балки шакли паст аст. Лекин ҳангоме ки бемаҳал кӯмак мекунам, ман ба ҳақиқӣ туқъ наздик мешавам.
Имрӯз чӣ кор кунам?
Имрӯз, пеш аз он ки ягон кор барои натиҷа ё ҷоиза анҷом диҳед, бипурсед: оё ин бо туқъ аст ё бо манфиат? Корро барои худи кор анҷом диҳед.
Бобҳои марбут
Мулоҳизаи ман
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?