Фасл 16

Ба Кайҳони Холӣ Расидан

致虚极,守静笃。万物并作,吾以观复。
夫物芸芸,各复归其根。归根曰静,是谓复命。复命曰常,知常曰明。不知常,妄作凶。
知常容,容乃公,公乃王,王乃天,天乃道,道乃久,没身不殆。
Ба охири холӣ расидан, оромишро бо пуррагӣ нигоҳ доштан. Ҳар чиз ба кор бархостад, ва ман бозгаштро ҷуrqардам. Чизҳо бисёр зиёданд, ҳар кадоми онҳо ба решаашон бозгаштаанд. Бозгашт ба реша оромӣ ном дорад, инро «баргашт ба тақдир» меноманд. Баргашт ба тақдир доимӣ аст, донистани ин доимӣ равшанӣ аст. Нодонистани ин доимӣ боиси корхои беэҳтиёт мешавад ва бадӣ меорад. Касоне, ки ин доимро медонанд, қобили қабул мешаванд; қобили қабул буда, одилона мешаванд; одилона буда, подшоҳ мешаванд; подшоҳ буда, ба осмон монанд мешаванд; ба осмон монанд буда, бо Роҳи Калон яксоз мешаванд; бо Роҳи Калон яксоз буда, умр давом доранд ва то охири умр хатар намебинанд.

Фикруминҷӯии амиқ

Ин боб дар бораи чӣ?

Ин боб аз расидан ба ҳолати пурраи холигӣ ва оромиш ҳарф мезанад. Гуфта мешавад, ки ҳар чиз ба решаи худ бозгашта, ба тақдири аслии худ бармегардад. Донистани ин қонуни доимӣ равшанӣ меорад, аммо нодонистани он ба корҳои беэҳтиёт ва бадӣ оварда мерасонад. Касе, ки бо ин қонун ошно бошад, қобили қабул, одилона ва бо Роҳи Калон яксоз мешавад.

Ин чӣ рабте ба ман дорад?

Дар ҳаёти ман, ин боб маро водор мекунад, ки барои расидан ба оромиши дохилӣ кӯшиш кунам. Ман омӯхтам, ки ҳангоми сару садои рӯз, ёфтани лаҳзаҳое барои хомӯшӣ ва тамошо, чӣ гуна ҳар чиз ба ҷойи худ бозгашта истодааст. Ин маъно доштани донистани он аст, ки чӣ гуна чизҳо кор мекунанд, ва ин дониш ба ман камтар ташвиш ва беҳтар кардани қарорҳоямро кӯмак мекунад.

Имрӯз чӣ кор кунам?

Имрӯз кӯшиш кунед, ки дақиқаҳое барои оромиш ва тамошо карданро ба нақша гиред. Ҳар соат, чанд нафас чуқур бароред ва ба бозгашти фикрҳо гӯш диҳед. Пурсед: «Чӣ тавр ин чиз ба решаи худ бармегардад?» Ин оддат ба шумо кӯмак мекунад, ки бо Роҳи Калон яксоз шавед.

Бобҳои марбут

Мулоҳизаи ман

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Аз Laotzu дар бораи ин фасл пурсед Сӯҳбати пурра →