Фасл 18
Кайҳон Аз даст Рафта
Original
Тарҷума
Фикруминҷӯии амиқ
Ин боб дар бораи чӣ?
Ин боб нишон медиҳад, ки чӣ гуна ҳангоми аз даст додани роҳи асосӣ, қиматҳои суннатии ҷомеа пайдо мешаванд. Яъне, вақте ки одамон аз Роҳи Калон дур мешаванд, онҳо бояд ба одамиҳо, дониш ва дигар арзишҳо рутиб шаванд. Ин боб гуфта метавонад, ки ин қиматҳо бад нестанд, балки нишонаи аз даст рафтани роҳи асосӣ ҳастанд.
Ин чӣ рабте ба ман дорад?
Дар ҳаёти ман, ман дидаам, ки чӣ гуна вақте ки чизе ба таври дуруш кор намекунад, мо ба ҷойҳои ғайримуқаррарӣ муроҷиат мекунем. Масалан, вақте ки муносибатҳо вайрон мешаванд, мо ба қоидаҳо ва қонунҳо рутиб мешавед. Ин маро водор мекунад, ки фикр кунам: оё ин қоидаҳо нишонаи некист ё нишонаи он, ки чизе ба таври дуруш кор намекунад?
Имрӯз чӣ кор кунам?
Имрӯз, вақте ки бо ягон мушкилӣ рӯ ба рӯ мешавед, аввал пурсед: «Оё ягон роҳи асосӣ вуҷуд дорад, ки ман фаромӯш кардаам?» Ба ҷои фавран ба қоидаҳо ва қатъиёт рутиб шудан, кӯшиш кунед, ки Роҳи Калонро бозёфт кунед. Пурсед: «Чӣ гуна метавонам ин корро ба таври оддӣ ва осон иҷро кунам, бидуни эҷоди қоидаҳои нав?»
Бобҳои марбут
Мулоҳизаи ман
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?