Rozdział 50
Przigodzić do życia, wchodzić do smierci
Oryginal
盖闻善摄生者，陆行不遇兕虎，入军不被甲兵。兕无所投其角，虎无所措其爪，兵无所容其刃。夫何故？以其无死地。
Translacijŏ
Tych, co życym dugo - je dzesiynć na dwaścio,
tych, co umirajōm - je dzesiynć na dwaścio,
tych, co sami sie w smierć zaprŏgajōm - je dzesiynć na dwaścio.
Co je przyczynŏ? Ich wielgo chcyńć żyć.
Ślyszano, iże ten, co umijo żyć,
chodzōnc po ziymi niy napotyko nosorożcōw ani tygrysōw,
we wojsku niy dostowo ran.
Nosorożec niy mo kaj wetknōńć rogi,
tygrys niy ma kaj wetknōńć pazury,
brōna niy mo kaj cie wbić.
Co je przyczynŏ? Nijedno miejsce smierci.
Gyboko rozważanje
O czym je tyn rozdział?
Rozdźioł 50 pokazujemo, jak życie i smierć sōm ze symb powiōnzane. Na dwaścio ludzi trzi dźieje w życiu, trzi dźieje w smierci, a trzi dźieje sami sie przyspieszajōm ku smierci przez nadmiyrne przywiōnzanie do życia. Ten, co umijo prawdziwie żyć, chodzi bez strach - ń spotyko zwierzōw ani brōny, bo ń ma w nim stracha, kery by go przyciōng.
Jak to sōm naniesiy?
Częśćkami bojŏ sie smierci i tracenia tego, co mam. Ta gwaranko pokazujemo, ize strach sam w sobie je tym, co mŏ nas w nŏbezpieczynstwo. Moje przywiōnzanie do życia mo czasami odwrotny efekt.
Co mušō dziś zrobić?
Dziś zauważym, co w moim życiu trzymŏ mnie w strachu. Sprōbujym puścić jedno małe przywiōnzanie - może do rzeczy, pozycyji abo przekōnań - i poczuć wiynkszõ swobodã.
Powiŏzane rozdzioły
Moja refleksyjŏ
Co ty s tyn rozdoł inspiruje? Jak ty zastosujesz?