Rozdział 13

Ulubynie i ôndźynie ôstrzidzajōm nas

宠辱 身 天下

Oryginal

宠辱若惊，贵大患若身。
何谓宠辱若惊？宠为下，得之若惊，失之若惊，是谓宠辱若惊。
何谓贵大患若身？吾所以有大患者，为吾有身，及吾无身，吾有何患？
故贵以身为天下，若可寄天下；爱以身为天下，若可托天下。

Translacijŏ

Ulubynie i ôndźynie ôstrzidzajōm nas, wiynkszo ferajnych nōzs my tuplajōm kej samy siebie. Coby znaczyło ulubynie i ôndźynie ôstrzidzajōm nas? Ulubynie je na spŏdku, kej je dōstowujesz – ôstrzidzisz sie, kej tracisz – ôstrzidzisz sie. Tego je wiynkszo. Coby znaczyło wiynkszo ferajnych nōzs kej samy siebie? Miōm ferajne nōzy bo miōm ciało, a kejbym ciała nie miōł, co za nōz by miōł? Wiynkszo ferajnych nōzs miōm bo sie sam troszczõ, a kejbym sie nie troszczył, co za nōz by miōł? Toteż: chto szacuje siebie jako świat – można mu świat powierzyć; chto kocha siebie jako świat – można mu świat udŏrowić.

Gyboko rozważanje

O czym je tyn rozdział?

Rozdział uczy, iż ulubynie i ôndźynie ôstrzidzajōm nas tak samo, bo obydwie stany wyrwijōm nas ze spokoju. Wiynkszo ôstrzidzynio bierze sie stōnd, iże przejimōmy sie samym sobōm. Gdyby nasze 'ja' nie istniało, nie bŏło by žŏdnego nōza.

Jak to sōm naniesiy?

Bawiō nas ôcenianie inkszych, a tym samym sami ôstajōmy w niepewności. Przeziōnc z ludźmi uczy mnie, iže chcenie ich wŏgŏngu je nŏs samych ŏd niego zależne. To prowadzi do zrozumynio, iže szacunek ku sobie musi bydź zakorzyniōny we włōsnym poczuciu wŏrtości.

Co mušō dziś zrobić?

Przed ôbudiyniom przywiōnc ôcugniycie sie na chwilã i przemyslicie: kej dzisiej wŏs ktoś ôceni abo skrytykuje, jak zŏreagujãcie? Sprōbujcie ôstrzidzynie ôd ôtpōniyndzia roztwŏrzić ôczōma.

Powiŏzane rozdzioły

7 Niybo a ziymia sōm wieczne 16 Dotkniyncie nicości 44 Sławo abo życie? 48 Dobywanie wiedzy a Tao

Moja refleksyjŏ

Co ty s tyn rozdoł inspiruje? Jak ty zastosujesz?

Zapytjy Laotzu tygo rozdziału Pełno czatu →