Rozdział 16
Dotkniyncie nicości
Oryginal
夫物芸芸，各复归其根。归根曰静，是谓复命。复命曰常，知常曰明。不知常，妄作凶。
知常容，容乃公，公乃王，王乃天，天乃道，道乃久，没身不殆。
Translacijŏ
Wszysko co roście, roztōmōw rozlygō sie, ale co raz wracō do swoich korzeni. Wrōcić do korzeni to cisza, to je powrót do swego losu. A powrót do losu to wieczność. Kto zno wieczność, ten je ôświycony.
Kto niy zno wieczność, dźeje bezmyślnie a wylōndō śamōm w njeşłaściu.
Kto zno wieczność, może wszystko ôbjōńć; kto wszystko ôbjōńć, je sprawiedliwy; kto je sprawiedliwy, je jak krol; kto je jak krol, je jak nybo; kto je jak nybo, je sam Tao; a kto je sam Tao, trwo wiecznie - aż do samego kōńca życia niy ma zŏdnego niebezpieczeństwa.
Gyboko rozważanje
O czym je tyn rozdział?
Ta rozdział mŏwi ô pustości we ôgōle, kej cŏły świat sie ruszō, ale ôstatecznie wszysko wracō do siebie. Cisza a pustka to niy brak - to istotny dźień. Gdy rozumiymy tã zasada, wiymy co życie je cykliczne. Co idźie w gōra, musi zejść na dōł. Co sie roztōmōw, musi sie zgōścić. Ale ta niy je strata - to je wieczność.
Jak to sōm naniesiy?
Czuje przestrach kej myślõ o pustce, ale ta nŏuka pokazujõ, co w pustce je moc. Kejdym próbōwać bydź ciōngo w trziymaniu, boję sie stracić. Ale ta rozdział mówi: puszczoj. Wszysko wracō do siebie, kej to je czas. To je ôdwaga - pozwolić rzeczōm bydź.
Co mušō dziś zrobić?
Dzisiaj znajdź chwila ciszy - bydź to we kŏwiarńni, w parku abo sam we izbie. Zamknij oczi a ôbacuj swōj oddech. Poczekōj bez minuta abo dwe, kej myśli przilatajō. Nie walcz z nim, po prostu je ôbserwuj. To je twój kōnieć.
Powiŏzane rozdzioły
Moja refleksyjŏ
Co ty s tyn rozdoł inspiruje? Jak ty zastosujesz?