Trzecy piōnty szprychy

O czym je tyn rozdział?

Tyn rozdział gŏdo ô tym, jak pustka je istotnŏ. Szprychy bez piasta sōm niczym, piast ze szprychami bez pustki takõż. Naczynie dobre je do użytku właśnie przez to, co je w jego wnynczu puste. Izba ze ścianami ale bez ôkna i drzwi niy ma sensu. Wszystko, co je, dowo pożytek, ale to, co niy je, dowo użyteczność.

Jak to sōm naniesiy?

Czesto szukōm pŏlnych rozwiōzań, a tymczasym to włŏśnie pustka dowo rzeczom sens. Mōj kalendarz je pŏłny, ale to te prōzny miejsca pozwalajōm mi elastycznie reagować. To, czego niy robiōm, je tyż wazne - dowo mi przestrzyń.

Co mušō dziś zrobić?

Dziś zrobie jednã rzecz: usunō jednõ pozycyjõ ze swego dnia. Zostawiōm prōzny kwadrans na spontanicznōść - bez planowanego użyteczniŏ, po prostu na to, co przijdzio samozwanŏ.