Bab ieu nyaritakeun yén cai téh panghadéanana contona kahiyangan. Cai mah ngabantos sakur barang tapi teu rebutan jeung saha. Cai néangan tempat nu panghandapna, tempat nu teu dipikaresep ku jalma. Ku sabab éta, cai téh pangdeukeutna kana Tao.
Key Concepts
水
不争
上善
柔弱
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 8, "Kahiyangan Pangluhurna Mah Sepadan Jeung Cai", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/su/chapters/8/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Kahiyangan pangluhurna mah sepadan jeung cai. Cai téh hadé kana sakur barang tapi teu rebutan jeung saha-saha, nepi ka turuning ka tempat nu teu dipikaresep ku jelema, ku sabab éta cai téh hadé teuing. Tibatan di tempat nu hadé, hate ngaliARA jero; maranéhna méré kalawan welas asih, nyarita ku jujur, ngokolakeun ku bener, gawé ku bisa, jeung usik dina waktu nu bener. Sabab teu rebut-rebutan, ku éta teu aya cacarakan.
Renungan Jero
Ngeunaan naon bab ieu?
Bab ieu nyaritakeun yén cai téh panghadéanana contona kahiyangan. Cai mah ngabantos sakur barang tapi teu rebutan jeung saha. Cai néangan tempat nu panghandapna, tempat nu teu dipikaresep ku jalma. Ku sabab éta, cai téh pangdeukeutna kana Tao.
Kumaha hubunganana sareng kuring?
Kadhang kuring téh nyaang-nyangang jalma séjén sabab kahayang kuring kurang dihijikeun. Tapi ieu bab ngingetan kuring yén kahiyangan téh lain nangtung luhur, tapi ngajungjung ka handap. Kuring jadi maliré.
Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?
Poé ieu, coba milih hiji tugas nu teu dipikaresep ku jelema di kerja atawa di imah, tur ngalakukeunana kalawan reueus. Salaku conto, ngabéréskeun karuakan nu teu aya nu hayang ngaruliat.
The highest excellence is like (that of) water. The excellence of water appears in its benefiting all things, and in its occupying, without striving (to the contrary), the low place which all men dislike. Hence (its way) is near to (that of) the Tao.
AI Modern
Kahiyangan pangluhurna mah sepadan jeung cai. Cai téh hadé kana sakur barang tapi teu rebutan jeung saha-saha, nepi ka turuning ka tempat nu teu dipikaresep ku jelema, ku sabab éta cai téh hadé teuing. Tibatan di tempat nu hadé, hate ngaliARA jero; maranéhna méré kalawan welas asih, nyarita ku jujur, ngokolakeun ku bener, gawé ku bisa, jeung usik dina waktu nu bener. Sabab teu rebut-rebutan, ku éta teu aya cacarakan.
Renungan Kuring
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?