Chapter 22
Kaliluna Mangka Rengsap
Original
是以圣人抱一为天下式。不自见故明，不自是故彰，不自伐故有功，不自矜故长。
夫唯不争，故天下莫能与之争。古之所谓曲则全者，岂虚言哉！诚全而归之。
Tarjamah
Renungan Jero
Ngeunaan naon bab ieu?
Bab 22 ngajelaskeun yén nu mékér mangka rengsap, nu bengkok mangka lempeng, nu handap mangka pinuh. Wiku anu bener mah ngalakukeun hiji wé, teu nongton sorangan, teu ngabédakeun sorangan, teu ngarompa sorangan, teu ngahaleuang sorangan. Ngan ku sabab teu séla, ku éta mah ulah aya anu bisa ngalawan manéhna.
Kumaha hubunganana sareng kuring?
Kahirupan kuring sering dipenuhi ku niat pikeun meunangkeun segalana - prestige, rékognisi, kameunangan. Tapi ieu bab ngingetan kuring yén jalan anu pang saé nyaéta kaliluna. Keur kuring, ieu mangrupikeun lesson anu susah - loba teuing kuring badé ngalakukeun compéten.
Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?
Poé ieu kuring bakal latiwiangeun diri pikeun ngalakukeun hiji-hijina hal kalawan hadé, tanpa niat pikeun nampi pang贡ulan atawa ngalawan. Kuring bakal nyobaan nginjeum-injeum tina situasi anu biasana ngayakinkeun kuring.
Bab-bab Patali
Renungan Kuring
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?