Bab ieu ngajelaskeun yén langit jeung bumi téh taya pasti sabab maranéhna teu mikirkeun diri sorangan. Maranéhna ngarojong sakur barang tanpa ngahar harvest taya results. Ku sabab éta, maranéhna bisa tetap aya.
Key Concepts
无私
长久
后身
天地
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 7, "Langit Jeung Bumi Taya Pasti", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/su/chapters/7/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Langit jeung bumi téh salam salju. Tapi sababna langit jeung bumi bisa salam salju éta sabab maranéhna teu hirup keur diri sorangan. Ku sabab éta, maranéhna bisa tahan lila. Ku margi kitu, ulama nu hadé haté téh malikkeun awakeun ka tukang, tapi jadi nu hareup. Maranéhna nyelupkeun awakeun ka luar, tapi awakeunna mah tetep kahaja. Teu lain sabab maranéhna teu mikirkeun diri sorangan? Tapi justru ku cara éta maranéhna bisa meunang keur diri sorangan.
Renungan Jero
Ngeunaan naon bab ieu?
Bab ieu ngajelaskeun yén langit jeung bumi téh taya pasti sabab maranéhna teu mikirkeun diri sorangan. Maranéhna ngarojong sakur barang tanpa ngahar harvest taya results. Ku sabab éta, maranéhna bisa tetap aya.
Kumaha hubunganana sareng kuring?
Kadhang karasa teu adil nalika kuring ngarencanakeun hiji hal tapi teu meunang hasil. Tapi ieu bab ngajarkeun yén nalika kuring hoyong ngarojong batur, kuring kudu malikkeun kahayang kuring sorangan. Sacara teu langsung, kuring jadi langkung tenang.
Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?
K包括了今日, coba planning hiji kebaktian kecil ka batur tanpa ngadagoan balasan. Contona, mantuan babaturan nu kungsi direueus ku cara teu nyritakeun kana mantuan éta ka batur séjén.
Heaven is long-enduring and earth continues long. The reason why heaven and earth are able to endure and continue thus long is that they do not live of, or for, themselves. Therefore the sage puts his own person last, and yet it is found in the foremost place; he treats his person as if it were foreign to him, and yet that person is preserved. Is it not because he has no personal and private ends, that therefore such ends are realised?
AI Modern
Langit jeung bumi téh salam salju. Tapi sababna langit jeung bumi bisa salam salju éta sabab maranéhna teu hirup keur diri sorangan. Ku sabab éta, maranéhna bisa tahan lila. Ku margi kitu, ulama nu hadé haté téh malikkeun awakeun ka tukang, tapi jadi nu hareup. Maranéhna nyelupkeun awakeun ka luar, tapi awakeunna mah tetep kahaja. Teu lain sabab maranéhna teu mikirkeun diri sorangan? Tapi justru ku cara éta maranéhna bisa meunang keur diri sorangan.
Renungan Kuring
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
