عزت تے ذلت نے چونہل

ایہ باب کسے بارے وچ اے؟

ایہہ ابواب کہندی اے کہ عزت تے ذلت دونویں اکثر جی نوں چونہلیندے ہن۔ جدوں اسیں عزت دی خواہش کردے ہاں تے ذلت توں ڈردے ہاں، تاں اسیں اپنے آپ نوں ذہنی تے جذباتی طور تے تنزل کر لیندے ہاں۔ بن تن اسیں دے غم دا ذریعہ بندا اے کیونکہ ایہہ درد تے خوشی نوں محسوس کردا اے۔ پر جے اسیں بن تن نوں اپنے لئی نہیں بلکہ دنیا دی خدمت لئی رکھے، تاں اسیں سچی عظمت حاصل کر سکدے ہاں۔

میرا اس سے کیا تعلق ہے؟

میں ویکھدا ہاں کہ میں لوکاں دے کہن تے ٹل جیندے ہاں — کدی عزت ملے تاں فخر کر لیندے ہاں، کدی ذلت ملے تاں غصے آؤندا اے۔ ایہہ ابواب میکوں یاد کراوندی اے کہ میرا بن تن تے میرا خود اسیں وچ فرق اے۔ میں جے اپنے بن تن نوں دنیا دی خدمت دا ذریعہ بناؤں، تاں عزت تے ذلت دی چونہل کم ہو جاندی اے۔

آج مینوں کی کرنا چاہیدا اے؟

آج میں کوشش کراں گا کہ کسے دے تعریف یا تنقید نے میکوں گھبراؤن توں روکاں۔ میں اپنے آپ نوں اک ذمہ دار خدمت گار دے طور تے دیکھاں گا — بن تن نوں گلے لگاؤن توں نہیں بلکہ دوسریاں دی خدمت کرن توں عزت ملدی اے۔