ایہ ابواب اک مثالی معصوم معاشرے دی تصویر اکھوائیدا اے جتے کوئی لالچ نہیں، کوئی جنگ نہیں، تے لوک سادہ زندگی گزاردے ہن۔ کوئی سفر نہیں، کوئی بھاری اوزار نہیں، کوئی سٹے بازی نہیں۔
Key Concepts
小国寡民
简朴
甘美安乐
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 80, "چھوٹی ریاست تے کم آبادی", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/pnb/chapters/80/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
اک چھوٹی ریاست جس دی آبادی کم ہو۔ ایسے وچ ایسے اوزار ہون جو دس گنا بہتر ہون پر اوہناں دا کوئی فائدہ نہ ہو۔ لوکاں نوں موت دا خیال عزیز ہو تے اوہدیاں کوئی دور سفر نہ کرن۔ اگرچہ کشتیاں تے گڈیاں ہون پر کہیں جانا نہ ہو۔ اگرچہ بھاری ہتھیار ہون پر کہیں لڑائی نہ ہو۔ لوکاں نوں فیر کنگڈیاں دی یاد آوے تے اوہناں نال اپنے کم پورے کرن۔ لوک اپنے کھان پین وچ خوش ہون، اپنیاں پہننیاں وچ دلجسب ہون، اپنے گھراں وچ آرام ہون، اپنیاں ریتاں توں مzza ہون۔ کسے ریاست دے لوک آپس وچ دیکھ سکن پر کوئی کمزور نہیں ہوندا۔ جنہاں دے نال کتے آوازاں سنیاں جا سکیاں ہون، اوہ لوک ایسے ہی اک دوسرے دے کول رہ کے مک دے۔
ڈونگھا سوچ
ایہ باب کسے بارے وچ اے؟
ایہ ابواب اک مثالی معصوم معاشرے دی تصویر اکھوائیدا اے جتے کوئی لالچ نہیں، کوئی جنگ نہیں، تے لوک سادہ زندگی گزاردے ہن۔ کوئی سفر نہیں، کوئی بھاری اوزار نہیں، کوئی سٹے بازی نہیں۔
میرا اس سے کیا تعلق ہے؟
ایہ ابواب مینوں یاد دلایا اے کہ سادگی وچ کتنا سکون اے۔ اوہناں ویلےآں نوں یاد کرو جے کہ کوئی شے نہیں سی تے فیر وی خوشی ہوندی سی۔
آج مینوں کی کرنا چاہیدا اے؟
آج اک دن سادگی دی زندگی گزارو۔ اپنے بجلی والے سمیرے نوں کنے لئی تھکے تے کتاب پڑھو۔ کسے نال ملن دی بجائے کنے ویلہ چ پرنیاں اپنے کول لایا۔
In a little state with a small population, I would so order it, that, though there were individuals with the abilities of ten or a hundred men, there should be no employment of them; I would make the people, while looking on death as a grievous thing, yet not remove elsewhere (to avoid it).
AI جدید
اک چھوٹی ریاست جس دی آبادی کم ہو۔ ایسے وچ ایسے اوزار ہون جو دس گنا بہتر ہون پر اوہناں دا کوئی فائدہ نہ ہو۔ لوکاں نوں موت دا خیال عزیز ہو تے اوہدیاں کوئی دور سفر نہ کرن۔ اگرچہ کشتیاں تے گڈیاں ہون پر کہیں جانا نہ ہو۔ اگرچہ بھاری ہتھیار ہون پر کہیں لڑائی نہ ہو۔ لوکاں نوں فیر کنگڈیاں دی یاد آوے تے اوہناں نال اپنے کم پورے کرن۔ لوک اپنے کھان پین وچ خوش ہون، اپنیاں پہننیاں وچ دلجسب ہون، اپنے گھراں وچ آرام ہون، اپنیاں ریتاں توں مzza ہون۔ کسے ریاست دے لوک آپس وچ دیکھ سکن پر کوئی کمزور نہیں ہوندا۔ جنہاں دے نال کتے آوازاں سنیاں جا سکیاں ہون، اوہ لوک ایسے ہی اک دوسرے دے کول رہ کے مک دے۔
میرا غور و فکر
اس باب آپ کو کیا متاثر کرتا ہے؟ آپ اسے کیسے لاگو کریں گے؟
