Chapter 63
Gníomhú trí Neamh-Ghníomhú
Original
图难于其易，为大于其细。天下难事必作于易，天下大事必作于细。
是以圣人终不为大，故能成其大。夫轻诺必寡信，多易必多难。是以圣人犹难之，故终无难矣。
Aistriúchán
Smaoinigh ar an ndúshlán trína bhfuil sé éasca, bain amach an mhór trína bhfuil sé beag. Is é an rud is déine a bhíonn ar an saol ná an rud is éasca a bheith mar thús aige, is é an rud is mó ná an rud is lú a bheith mar thús aige.
Mar sin, fanann an duine críonna i gcónaí gan mór a dhéanamh de, agus is amhlaidh a bhaineann sé a mhór amach. An té a gheallann go héasca, caillfidh sé a mhuinín; an té a chuirfeadh gach rud go héasca, buailfear é le haimhréidí.
Mar sin, smaoiníonn an duine críonna ar gach rud mar dhúshlán, agus mar sin ní bhíonn aon dhúshlán ann aige féin.
Machnamh domhain
Cad a bhfuil sa chaibidil seo?
Míníonn an caibidil seo prionsabal bunúsach an Tao: gníomhú trí neamh-ghníomhú. Is é an chiall atá leis ná nach gá duit stró a chur ort féin chun rudaí a bhaint amach. Má dhéanann tú na rudaí beaga go cúramach, tiocfaidh na rudaí móra chugat go nádúrtha. Ba chóir duit gach rud a dhéanamh trí shocracht agus trí thuiscint, seachas trí iarracht anuas. Is ea, is ea é - is é an bealach is fearr chun rudaí móra a bhaint amach ná tús a chur le rudaí beaga.
Conas a bhaineann sé liomsa?
Sa saol atá an-luaite againn, mothaím go bhfuilim i gcónaí ag streachailt le rudaí a dhéanamh. Caithfidh mé dearmad a dhéanamh ar an mbrú atá orm chun rudaí a dhéanamh ar bhealach atá rite agus mífhoirne. Tá fhios agam go bhfuil sé tábhachtach fanacht socair agus cuma shocrúil a choinneáil, ach tá sé deacair é sin a dhéanamh nuair a bhíonn gach rud as riocht. Ba mhaith liom foghlaim conas rudaí a phlé go foighneach agus cúramach, seachas go panúil agus go neamh-ábalta.
Cad ba chóir dom a dhéanamh inniu?
Inniu, déan rud amháin beag go cúramach agus go socair. Seachas smaoineamh ar an rud mór atá le déanamh, díreach tabhair aire don chéad chéim bheag atá os do chomhair amach. Déan é sin go grásta, gan stró, agus lig don saol tascanna móra a thógáil astu féin.
Caibidlí gaolmhara
Mo mhachnamh
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?