Dit haadstik beskriuwt hoe't de wiere wyzen fan eardere tiden har bewegen. Se wienen foarsichtich, beskieden en iepen foar alles om har hinne. Se hienen gjin ferlangen om te fûlen te wêzen, mar joenen yn in steat fan altyd hawende harren. Se likenen op 'e dingen fan 'e natoer: op iis yn 'e winter, op in gast, op smeltend iis, op unbearbeide hout, op in wiid dal, op myld wetter.
Key Concepts
修道
虚静
不盈
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 15, "De âlde master dy't it Wetter fan 'e Tao fear", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/fy/chapters/15/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
De grutte wyzen fan earder, dy't de Tao掌握je, wienen subtile, againich en trochgeand, sa djip dat men se net begripe kin. Om't se net begripe wurde kinden, derom haw ik se allinnich mogen beskriuwe: se wienen foarsichtich as wie't oer in rivier yn 'e winter gean; se wienen twifelmjittich as wie't eang wie foar'e neiteam; se wienen rank as in gast; se wienen los as iis dat begjint te smelten; se wienen oprik as unbearbeide hout; se wienen wiid as in dal; se wienen myld as roerich wetter. Wa kin de dûbele waarmte stil hâlde oant er langsum helder wirdt? Wa kin yn rêst bliuwe oant er stadich ta libben komt? De ien dy't dizze weach bewarret, sil net fol wêze. Allinnich om't er net fol is, kin er him ferbergje en op'nij wurde.
Djippe Refleksje
Woer is dit haadstik oer?
Dit haadstik beskriuwt hoe't de wiere wyzen fan eardere tiden har bewegen. Se wienen foarsichtich, beskieden en iepen foar alles om har hinne. Se hienen gjin ferlangen om te fûlen te wêzen, mar joenen yn in steat fan altyd hawende harren. Se likenen op 'e dingen fan 'e natoer: op iis yn 'e winter, op in gast, op smeltend iis, op unbearbeide hout, op in wiid dal, op myld wetter.
Hoe is it foar my fan belang?
Ik befetsje mysels yn alle dagen tsjin it folle en it oantrune. As ik foarsichtich wiek troch myn dagen, om te bewarjen yn st豪 is stil, dan kin ik myn libben net tefolle dwaan. De âlde masters learden my dat stilte en foarsichtigens gjin swakheid binne, mar grutte krêft.
Wat soe ik hjoed dwaan moatte?
Hjoed sil ik ien kear de minút nimme om stil te sitten en myn adem te наблюдать. Ik sil net jaan nei it folle, mar yn用它 míst fan folheid sil ik romte meitsje foar nij libben.
The skilful masters (of the Tao) in old times, with a subtle and exquisite penetration, comprehended its mysteries, and were deep (also) so as to elude men's knowledge. Shrinking looked they like those who wade through a stream in winter; irresolute like those who are afraid of all around them; grave like a guest (in awe of his host); evanescent like ice that is melting away; unpretentious like wood that has not been fashioned into anything; vacant like a valley, and dull like muddy water.
AI Modern
De grutte wyzen fan earder, dy't de Tao掌握je, wienen subtile, againich en trochgeand, sa djip dat men se net begripe kin. Om't se net begripe wurde kinden, derom haw ik se allinnich mogen beskriuwe: se wienen foarsichtich as wie't oer in rivier yn 'e winter gean; se wienen twifelmjittich as wie't eang wie foar'e neiteam; se wienen rank as in gast; se wienen los as iis dat begjint te smelten; se wienen oprik as unbearbeide hout; se wienen wiid as in dal; se wienen myld as roerich wetter. Wa kin de dûbele waarmte stil hâlde oant er langsum helder wirdt? Wa kin yn rêst bliuwe oant er stadich ta libben komt? De ien dy't dizze weach bewarret, sil net fol wêze. Allinnich om't er net fol is, kin er him ferbergje en op'nij wurde.
Myn Refleksje
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
