דער וועג איז שטענדיק אין נישט-טאן

וואָס איז דער קאַפיטל וועגן?

דער קאפיטל זאגט אונז אז דער וועג פון לעבן איז נישט-טאן - נישט צו טאן עפעס מיט אויסערלעך כח, נאר צו לאזן די זאכן זיך אנטוויקלען פון זיך אליינס. ווען מען נעמט אוועק אלע באגערעס, ווערט די וועלט פון זיך א רועיג ארט.

ווי אַזוי שייַכט דאָס צו מיר?

איך זוך שטענדיק צו טאן עפעס, צו שטעלן זיך איין, צו קאנטראלירן. דער קאפיטל דערמאנט מיך אז אפט מאל גוטע זachen געשעען ווענען ווען איך לאז זיי גיין אן מיין השתדלות. מיינע אנגסט וועגן דער צוקונפט זענען אסאך מאל פליסט אריבער מיין אקטיווע טאן.

וואָס זאָל איך הײַנט טאָן?

היינט וועל איך איין שטונדע נעמען און נישט טאן גארנישט. נישט קוקן אויף טעלעפאן, נישט ליינען נייעס, נישט מאכן קיין פלענער - נאר זיצן מיט מיין אטעם און לאזן מיין געדאנקען גיין וואו זיי וועלן.