Gobérnar na nasion granda

De cossa parla sto capitolo?

Sto caìxoło el g'ha dò parti. La prima xè el méso: gobérnar na nasion la xè come câo贸烹小鮮. El pinsér xè che el bon gobèrno nol g'ha da spostà le cose massa, nol g'ha da torbar, nol g'ha da complicà. El séo che se câo贸小鮮, se el se xira massa, el se sbriciola. La segunda xè che co ono驾临天下el séo, i omeni i viv in pas, e anca i spìriti i ofénde nisuno. L non xè mia che i spìriti i no g'ha pòere, ma che i spìriti i no ofénde quando i omeni i viv secondo el Dao. Quando ono攒德i ofénde nisuno, la virtù la se torna a caxa da lóngo.

Come se conega a mi?

Mijo! Cussì podéno dirghe anca mi. Mijo de no torbàr, de no spostà, de no intervinír massa. El mè instìnco xè quéło de controlàr, de modificàr, de fàrghe le cose a modo mio. Ma el Tao el dixe: lóngo! Nol se g'ha da torbàr el pèssoło, se no el se sbriciola. Anca mijo - anca i omeni i sbriciola se ono驾临天下el mio control. La mè anxetà xè perché mijo de controlàr. Ma el Dao el g'ha un méso pì sutil, pì lénto, pì natural. Mijo!

Cossa devo far ancò?

Inte sto zorno, mijo de nó tocàr. Nol toco el mio, nol toco i altri, nol toco le cose che le va da sole. Mijo de no spostàr. Mijo de lóngo e mijo de lóngo. El Tao el xè pì grando de mijo, e lóngo lóngo lóngo lóngo lóngo lóngo lóngo lóngo lóngo lóngo!