E faaite tera putuputuraa i te mea e haamata roa i te mau mea api i te haapaoraa, ae te tapu ra, e haamata roa i te mau mea iti. Teie haapiiraa e aore e mea e toe iti, e tae i te noho mahanahia.
Key Concepts
为学
为道
无为
损
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 48, "Te Haapaoraa Mea A Faa", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/ty/chapters/48/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Original
为学日益,为道日损。损之又损,以至于无为。无为而无不为。
取天下常以无事,及其有事,不足以取天下。
Fāʻaohipahia
I te haapaoraa, e haamata roa i te mau mea api; i te tapu, e haamata roa i te mau mea iti. E iti a iti, e tae rahi i te aore e faatia. I te aore e faatia, aore e mea e toe iti. E ma te aore e rave i te mea e maea te ao nei. I te mea e rave roa, aore e maea.
Manaʻo Hohonu
E aha tēia ʻāʻahito?
E faaite tera putuputuraa i te mea e haamata roa i te mau mea api i te haapaoraa, ae te tapu ra, e haamata roa i te mau mea iti. Teie haapiiraa e aore e mea e toe iti, e tae i te noho mahanahia.
E pēhea tōna ʻāʻano ia'u?
I roto iaku, e haamatau vau i te fanaaraa i te mea e haamata roa iaku; ae e haapii vau i te faa iti i te mau mea e fiu ai, e tae rahi i te noho mahanahia, te noho aore e rave i te mea e hi'o ai.
E aha tāʻu e rave i tēia mahana?
I teie mahana, e fanaaraa vau i te haamata o te tapu iaku; e haamata vau i te fanaaraa i te mau mea e fiu ai, aore e haapii i te mau mea api aore e ravaa.
He who devotes himself to learning (seeks) from day to day to increase (his knowledge); he who devotes himself to the Tao (seeks) from day to day to diminish (his doing). He diminishes it and again diminishes it, till he arrives at doing nothing (on purpose). Having arrived at this point of non-action, there is nothing which he does not do.
AI Modern
I te haapaoraa, e haamata roa i te mau mea api; i te tapu, e haamata roa i te mau mea iti. E iti a iti, e tae rahi i te aore e faatia. I te aore e faatia, aore e mea e toe iti. E ma te aore e rave i te mea e maea te ao nei. I te mea e rave roa, aore e maea.
Toʻu Manaʻo
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?