บทที่ 52
การกลับคืนสู่รากเดิม
ต้นฉบับ
天下有始，以为天下母。既得其母，以知其子；既知其子，复守其母，没身不殆。
塞其兑，闭其门，终身不勤。开其兑，济其事，终身不救。
见小曰明，守柔曰强。用其光，复归其明，无遗身殃，是为习常。
塞其兑，闭其门，终身不勤。开其兑，济其事，终身不救。
见小曰明，守柔曰强。用其光，复归其明，无遗身殃，是为习常。
คำแปล
จักรวาลมีจุดเริ่มต้น เป็นมารดาของทุกสิ่ง เมื่อรู้จักมารดา ก็รู้จักบุตร เมื่อรู้จักบุตร ก็กลับมาคุ้มครองมารดา ตลอดชีวิตไม่เป็นอันตราย ปิดประตู senses ปิดประตูจิตใจ ตลอดชีวิตไม่เหนื่อยหน่าย เปิดประตู senses ยุ่งกับกิจการ ตลอดชีวิตไม่รอดพ้น เห็นสิ่งเล็กน้อยเรียกว่าสว่าง ยึดมั่นในความอ่อนโยนเรียกว่าเข้มแข็ง ใช้แสงสว่างของตน กลับคืนสู่ความสว่างเดิม ไม่ทิ้งภัยแก่ตน นี่คือการปฏิบัติตามธรรมดา
การใคร่ครวญลึกซึ้ง
บทนี้กล่าวถึงอะไร?
บทนี้สอนให้กลับคืนสู่รากเดิมของสรรพสิ่ง โดยรู้จักต้นกำเนิด (มารดา) และรักษาสัมพันธ์กับมัน การปิดกั้นสิ่งเร้าภายนอกทำให้ไม่เหนื่อยหน่าย การเห็นคุณค่าในสิ่งเล็กน้อยและอ่อนโยนคือความแข็งแกร่งที่แท้จริง
สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?
ในชีวิตที่วุ่นวาย ฉันมักลืมรากฐานของตัวเอง การกลับมาหาสิ่งที่เรียบง่าย เช่น การทำสมาธิหรือการอยู่กับธรรมชาติ ช่วยให้ฉันไม่หลงทางในความต้องการภายนอก
วันนี้ฉันควรทำอะไร?
วันนี้ ปิดโทรศัพท์และสิ่งรบกวน ใช้เวลาสักครู่เพื่อนั่งเงียบๆ และสังเกตความคิดของตัวเอง โดยไม่ตัดสิน
บทที่เกี่ยวข้อง
การใคร่ครวญของฉัน
บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?