บทที่ 30

การใช้กำลังอย่างพอประมาณ

以道佐人主者,不以兵强天下,其事好还。师之所处,荆棘生焉。大军之后,必有凶年。
善有果而已,不敢以取强。果而勿矜,果而勿伐,果而勿骄,果而不得已,果而勿强。
物壮则老,是谓不道,不道早已。
ผู้ใช้ธรรมะช่วยเหลือผู้ปกครอง ย่อมไม่ใช้กำลังทหารข่มโลก เพราะการกระทำย่อมได้รับผลตอบแทน ที่ซึ่งกองทัพผ่านไป หนามย่อมขึ้น หลังสงครามใหญ่ ย่อมมีปีแห่งความอดอยาก
ผู้ดีรู้จักหยุดเมื่อได้ผล ไม่กล้าใช้กำลังเพื่อความแข็งแกร่ง ได้ผลแล้วไม่ถือตัว ไม่โอ้อวด ไม่หยิ่งผยอง รู้ว่าได้ผลเพราะจำเป็น ไม่ใช้กำลังเพื่อความแข็งแกร่ง
เมื่อสิ่งใดเจริญเต็มที่ก็แก่ชรา นั่นคือไม่เป็นไปตามธรรมะ สิ่งที่ไม่เป็นไปตามธรรมะย่อมดับไปในเร็ววัน

การใคร่ครวญลึกซึ้ง

บทนี้กล่าวถึงอะไร?

บทนี้สอนว่าผู้ที่ดำเนินตามธรรมะไม่ใช้กำลังรุนแรงเพื่อบรรลุเป้าหมาย เพราะกำลังก่อให้เกิดผลเสียตามมา การกระทำที่ดีควรพอประมาณ รู้จักหยุด และไม่ยึดติดกับความสำเร็จ

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?

ในชีวิตประจำวัน การใช้คำพูดหรืออำนาจที่รุนแรงอาจทำให้ได้ชัยชนะชั่วคราว แต่จะสร้างศัตรูและความเสียหายระยะยาว ฉันควรเลือกทางที่อ่อนโยนและยั่งยืนมากกว่า

วันนี้ฉันควรทำอะไร?

วันนี้ เมื่อต้องโต้แย้งหรือเผชิญความขัดแย้ง ฝึกใช้คำพูดที่สงบและไม่ก้าวร้าว แทนที่จะตอบโต้ด้วยความโกรธ เพื่อหลีกเลี่ยงการสร้างบาดแผลในความสัมพันธ์

บทที่เกี่ยวข้อง

การใคร่ครวญของฉัน

บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?

ถามเหลาจื่อเกี่ยวกับบทนี้ แชทเต็มจอ →