บทที่ 29
การปล่อยวางการครอบครอง
ต้นฉบับ
将欲取天下而为之，吾见其不得已。天下神器，不可为也。为者败之，执者失之。
故物或行或随，或嘘或吹，或强或羸，或挫或隳。
是以圣人去甚，去奢，去泰。
故物或行或随，或嘘或吹，或强或羸，或挫或隳。
是以圣人去甚，去奢，去泰。
คำแปล
ผู้ที่ต้องการครอบครองโลกและลงมือทำ เราเห็นว่าเขาไม่ประสบผลสำเร็จ โลกเป็นเครื่องมือศักดิ์สิทธิ์ ไม่ควรลงมือทำ ผู้ลงมือทำจะล้มเหลว ผู้ยึดมั่นจะสูญเสีย
ดังนั้น สรรพสิ่งบางครั้งนำหน้า บางครั้งตามหลัง บางครั้งเป่าลมร้อน บางครั้งเป่าลมเย็น บางครั้งแข็งแรง บางครั้งอ่อนแอ บางครั้งมั่นคง บางครั้งล้มลง
ดังนั้น ปราชญ์จึงละทิ้งความเกินพอดี ละทิ้งความฟุ่มเฟือย ละทิ้งความมากมาย
ดังนั้น สรรพสิ่งบางครั้งนำหน้า บางครั้งตามหลัง บางครั้งเป่าลมร้อน บางครั้งเป่าลมเย็น บางครั้งแข็งแรง บางครั้งอ่อนแอ บางครั้งมั่นคง บางครั้งล้มลง
ดังนั้น ปราชญ์จึงละทิ้งความเกินพอดี ละทิ้งความฟุ่มเฟือย ละทิ้งความมากมาย
การใคร่ครวญลึกซึ้ง
บทนี้กล่าวถึงอะไร?
บทนี้เตือนว่าการพยายามควบคุมหรือครอบครองโลกด้วยความตั้งใจจะนำไปสู่ความล้มเหลว เพราะโลกเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่ควรถูกบังคับ ปราชญ์จึงปล่อยวางความสุดโต่งและใช้ชีวิตอย่างพอดี
สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?
เมื่อฉันพยายามควบคุมทุกสิ่งในชีวิต—งาน ความสัมพันธ์ หรือเป้าหมาย—มักเกิดความเครียดและผิดหวัง บทนี้สอนให้ฉันปล่อยวางและยอมรับความไม่แน่นอนของชีวิต
วันนี้ฉันควรทำอะไร?
วันนี้ เลือกหนึ่งเรื่องที่มักพยายามควบคุมมากเกินไป เช่น ตารางเวลาหรือผลลัพธ์ของงาน แล้วปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ โดยไม่ต้องเข้าไปแทรกแซง
บทที่เกี่ยวข้อง
การใคร่ครวญของฉัน
บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?