Chapter 41

Urang Pinunjul anu Nyarakséun kana Jalan

上士闻道,勤而行之;中士闻道,若存若亡;下士闻道,大笑之。不笑不足以为道。
故建言有之:明道若昧,进道若退,夷道若颣,上德若谷,大白若辱,广德若不足,建德若偷,质真若渝,大方无隅,大器晚成,大音希声,大象无形,道隐无名。夫唯道,善贷且成。
Urang pinunjul anu nyarakséun kana Jalan (Tao), giat pisan dina ngalakukeunana. Urang sedeng anu nyarakséun kana Jalan, kadangkala kacuriga kadangkala hilap. Urang handap anu nyarakséun kana Jalan, matak ngagélék birahi. Teu aya anu ngagélék, moal cukup jangkungna jadi Jalan (Tao). Ku kituna, aya pareuman anu nyarios: anu jelas Jalan (Tao)na tapi asup kana poék, anu majung dina Jalan (Tao)na tapi asup kana mundur, anu rata Jalan (Tao)na tapi asup kana gajul. Kapetingan luhur téh sarua jeung walungan handap, kasucian agung téh sarua jeung ngaragem. Kawisésan anu lega téh nyindekkeun manéh. Anu nyieun kawisésan téh asup kana ny indung, anu leres kana kanyataan téh asup kana robah. Tempat anu lega téh teu boga gigir. Bendawan anu agung téh winangunna lalaunan. Surang anu gede téh jar jar diDéngarna. Gambaran anu agung téh teu boga wangun. Jalan (Tao)na aheng jeung teu boga ngaran. Ngan jalan (Tao) anu hadé dina nyadiakeun jeung ngalengkepan sagala naon.

Renungan Jero

Ngeunaan naon bab ieu?

Bab this nyaritakeun kumaha jalma-jalma anu béda tingkah laku boga respons anu béda kana jalan (Tao). Jalma anu pangluhurna bakal giat ngalakukeun, anu sedeng kadangkala keur-keur, jeung anu panghandapna ngagélék. Salajengna, aya pareuman anu ngaranna yén jalan (Tao) atawa kasucian anu leres sering kajadian ku cara anu katempo kalawan kontradiksi - hal anu katempo poék padahal jelas, hal anu katempo mundur padahal majung, hal anu katempo goréng padahal leres. Ieu nunjukeun yén jalan (Tao) mah ati-ati jeung henteu bisa digambarkeun ku naon waé.

Kumaha hubunganana sareng kuring?

Kuring sorangan geus ngarasakeun yén nalika kuring néangan hiji jalan anu leres, sering jalma-jalma di sakuriling kuring teu nangtung kana anu sarua. Kadang-kadang ideuk jeung gajul. Ieu bab diingetkeun kuring yén katepatan henteu salawasna ditangtung ku sabaraha loba jalma anu satuju, tapi ku leres henteuna hiji hal. Anu penting nyaéta kuring tetep ajeg dina ngalakukeun anu bener, sanajan aya anu ngagélék atawa teu ngartian.

Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?

Poé ieu kuring rék néangan hiji hal anu kuring yakén bener, bahkan lamun jalma séjén ngagélék atawa teu satuju. Kuring rék migawé hiji hal alus kanu saderhana, contona nyauran jelema anu réréncangan anu ngabutuhkeun, atawa ngalakukeun kasalahan kanu hadé tanpa ngaréwakeun orang séjén.

Bab-bab Patali

Renungan Kuring

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →