Bab this nyaritakeun kumaha jalma-jalma anu béda tingkah laku boga respons anu béda kana jalan (Tao). Jalma anu pangluhurna bakal giat ngalakukeun, anu sedeng kadangkala keur-keur, jeung anu panghandapna ngagélék. Salajengna, aya pareuman anu ngaranna yén jalan (Tao) atawa kasucian anu leres sering kajadian ku cara anu katempo kalawan kontradiksi - hal anu katempo poék padahal jelas, hal anu katempo mundur padahal majung, hal anu katempo goréng padahal leres. Ieu nunjukeun yén jalan (Tao) mah ati-ati jeung henteu bisa digambarkeun ku naon waé.
Key Concepts
闻道
明道若昧
大器晚成
大象无形
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 41, "Urang Pinunjul anu Nyarakséun kana Jalan", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/su/chapters/41/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Urang pinunjul anu nyarakséun kana Jalan (Tao), giat pisan dina ngalakukeunana. Urang sedeng anu nyarakséun kana Jalan, kadangkala kacuriga kadangkala hilap. Urang handap anu nyarakséun kana Jalan, matak ngagélék birahi. Teu aya anu ngagélék, moal cukup jangkungna jadi Jalan (Tao). Ku kituna, aya pareuman anu nyarios: anu jelas Jalan (Tao)na tapi asup kana poék, anu majung dina Jalan (Tao)na tapi asup kana mundur, anu rata Jalan (Tao)na tapi asup kana gajul. Kapetingan luhur téh sarua jeung walungan handap, kasucian agung téh sarua jeung ngaragem. Kawisésan anu lega téh nyindekkeun manéh. Anu nyieun kawisésan téh asup kana ny indung, anu leres kana kanyataan téh asup kana robah. Tempat anu lega téh teu boga gigir. Bendawan anu agung téh winangunna lalaunan. Surang anu gede téh jar jar diDéngarna. Gambaran anu agung téh teu boga wangun. Jalan (Tao)na aheng jeung teu boga ngaran. Ngan jalan (Tao) anu hadé dina nyadiakeun jeung ngalengkepan sagala naon.
Renungan Jero
Ngeunaan naon bab ieu?
Bab this nyaritakeun kumaha jalma-jalma anu béda tingkah laku boga respons anu béda kana jalan (Tao). Jalma anu pangluhurna bakal giat ngalakukeun, anu sedeng kadangkala keur-keur, jeung anu panghandapna ngagélék. Salajengna, aya pareuman anu ngaranna yén jalan (Tao) atawa kasucian anu leres sering kajadian ku cara anu katempo kalawan kontradiksi - hal anu katempo poék padahal jelas, hal anu katempo mundur padahal majung, hal anu katempo goréng padahal leres. Ieu nunjukeun yén jalan (Tao) mah ati-ati jeung henteu bisa digambarkeun ku naon waé.
Kumaha hubunganana sareng kuring?
Kuring sorangan geus ngarasakeun yén nalika kuring néangan hiji jalan anu leres, sering jalma-jalma di sakuriling kuring teu nangtung kana anu sarua. Kadang-kadang ideuk jeung gajul. Ieu bab diingetkeun kuring yén katepatan henteu salawasna ditangtung ku sabaraha loba jalma anu satuju, tapi ku leres henteuna hiji hal. Anu penting nyaéta kuring tetep ajeg dina ngalakukeun anu bener, sanajan aya anu ngagélék atawa teu ngartian.
Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?
Poé ieu kuring rék néangan hiji hal anu kuring yakén bener, bahkan lamun jalma séjén ngagélék atawa teu satuju. Kuring rék migawé hiji hal alus kanu saderhana, contona nyauran jelema anu réréncangan anu ngabutuhkeun, atawa ngalakukeun kasalahan kanu hadé tanpa ngaréwakeun orang séjén.
Scholars of the highest class, when they hear about the Tao, earnestly carry it into practice. Scholars of the middle class, when they have heard about it, seem now to keep it and now to lose it. Scholars of the lowest class, when they have heard about it, laugh greatly at it. If it were not (thus) laughed at, it would not be fit to be the Tao. The Tao is hidden, and has no name; but it is the Tao which is skilful at imparting (to all things what they need) and making them complete.
AI Modern
Urang pinunjul anu nyarakséun kana Jalan (Tao), giat pisan dina ngalakukeunana. Urang sedeng anu nyarakséun kana Jalan, kadangkala kacuriga kadangkala hilap. Urang handap anu nyarakséun kana Jalan, matak ngagélék birahi. Teu aya anu ngagélék, moal cukup jangkungna jadi Jalan (Tao). Ku kituna, aya pareuman anu nyarios: anu jelas Jalan (Tao)na tapi asup kana poék, anu majung dina Jalan (Tao)na tapi asup kana mundur, anu rata Jalan (Tao)na tapi asup kana gajul. Kapetingan luhur téh sarua jeung walungan handap, kasucian agung téh sarua jeung ngaragem. Kawisésan anu lega téh nyindekkeun manéh. Anu nyieun kawisésan téh asup kana ny indung, anu leres kana kanyataan téh asup kana robah. Tempat anu lega téh teu boga gigir. Bendawan anu agung téh winangunna lalaunan. Surang anu gede téh jar jar diDéngarna. Gambaran anu agung téh teu boga wangun. Jalan (Tao)na aheng jeung teu boga ngaran. Ngan jalan (Tao) anu hadé dina nyadiakeun jeung ngalengkepan sagala naon.
Renungan Kuring
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
