Chapter 35

Nangtung kana Gambar anu Mahaguna

执大象,天下往。往而不害,安平太。
乐与饵,过客止。道之出口,淡乎其无味,视之不足见,听之不足闻,用之不足既。
Saha anu nangtung kana gambarna anu mahaguna, sagala-jagat bakal datang ka manéhna. datang tanpa ngarugikeun, hidup janten aman, wastuning, sareng tentrem. Musik anu éndah sareng kakanan anu lezat bisa ngajaga jalma anu liwat, tapi-upacara anu diucapkeun mah hambar teuing, teu aya rasa, teu cukup tiasa dilieunan ku panonna, teu cukup tiasa dirungu ku panon-telingana, sareng teu cukup tiasa dimangpaatkeun nepi ka kaopatian.

Renungan Jero

Ngeunaan naon bab ieu?

Bab ieu ngajelaskeun prinsip pamalingan: upama anjeun hoyong naon-naud seuseukeulna, anjeun kudu mimitina nyieun naon-naud leuwih heueut; upama anjeun hoyong ngarugeunkeun, anjeun kudu mimitina ngajadikeun naon-naud langkung kuat; upama anjeun hoyong ngaragragkeun, anjeun kudu mimitina ngajadikeun naon-naud langkung subur; upama anjeun hoyong nyokot, anjeun kudu mimitina nyaruni. Ieu dingaranan kapinteran anu alus.

Kumaha hubunganana sareng kuring?

Kadé jadi jalma anu sok hayoh boga. Tapi dina kahirupan, kuring kudu diajar ngalieuken pamalingan — unggal-kali kuring hoyong meunang, kuring kudu mimitina nyieun leuwih ti anu kahaja. Ieu ngajarkeun kuring yén kakuatan anu lemes leuwih hadé ti batan kakuatan anu keueur.

Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?

Dinten ieu, upama kuring hoyong meunang jalma-jala, kuring kudu mimitina nyieun kahadean ka manéhna. Upama kuring hoyong élmu, kuring kudu mimitina nyieun waktu pikeun diajar. Prinsip ieu gum不详 ka sagala-naon.

Bab-bab Patali

Renungan Kuring

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →