پرانے طریقے والے

ایہ باب کسے بارے وچ اے؟

ایہ ابواب پرانے بُدھ والیاں دیاں خوبیاں بیان کردا ہے۔ اوہ نہایت باریک، رازدار تے گہرے ہندے سن۔ انہاں دی شکل کئی مشابہتاں نال بیان ہوئی ہے: اوہ ہچکچاہٹ والے جیویں سردی وچ دریا لنگھدے ہوئے، ڈر والے جیویں پڑوسیاں توں، ادب والے جیویں مہمان، پگھلے ہوئے جیویں برف، سچے جیویں کٹی لکڑی، وڈے جیویں وادی تے تاریک جیویں گدلا پانی۔ اوہ لوک بھریا نہیں ہوندے تے اس لئی ہمیشہ نويں رہندے ہن۔

میرا اس سے کیا تعلق ہے؟

میری زندگی وچ وی ایہی سچ ہے۔ جدوں میں ہچکچاہٹ والا ہونا سیکھدا ہاں تے فیصلے وچ جلدی نہیں کردا، میرے دل وچ سکون آؤندا ہے۔ جدوں میں ادب والا بندا ہاں تے ہر کسے نوں مہمان سمجھدا ہاں، میرے رشتے بہتر ہندے ہن۔ جدوں میں اپنے آپ نوں گدلا پانی جیویں سمجھدا ہاں تے سکون توں اپنی صافی دی کوشش کردا ہاں، میرے اندر دی روشنی نکل آؤندی ہے۔ میں وی سیکھ سکدا ہاں کہ بھریا نہ ہو کے ہمیشہ نويں رہیا جا سکدا ہے۔

آج مینوں کی کرنا چاہیدا اے؟

آج میں کسے مشکل فیصلے وچ جلدی کرن دی بجائے ہچکچاہٹ نال سوچاں گا۔ میں اک لمحے لے کے اپنے اندر دی گھناہٹ نوں دیکھاں گا تے آہستہ آہستہ اس نوں صاف کرن دی کوشش کراں گا۔ میں اپنے آپ نوں کسے گدلے پانی دی طرحاں سمجھ کے سکون نال اس دی صافی دی طرف کم کراں گا۔