De Weg is leeg, maar gebruik het, het raakt nooit vol. Zo diep, een oerbron van alle dingen. Het botst de scherpe randen, lost de knopen, tempert het licht, mengt met het stof. Zo stil, als een aanwezigheid. Ik weet niet wiens kind het is, het lijkt ouder dan de Eerste Oorsprong.
Diepe reflectie
Waar gaat dit hoofdstuk over?
Dit hoofdstuk beschrijft de Tao als een leegte die onuitputtelijk is, de bron van alles, die alle tegenstellingen verzacht en harmonieert.
Wat heeft dit met mij te maken?
Het herinnert me eraan dat ware kracht niet in vullen ligt, maar in leegte en ontvankelijkheid. In mijn leven kan ik leren om niet alles te willen controleren, maar ruimte te maken voor wat is.
Wat moet ik vandaag doen?
Neem vandaag een moment van stilte en adem bewust, voel de leegte in jezelf, zonder iets te willen invullen.
The Tao is (like) the emptiness of a vessel; and in our employment of it we must be on our guard against all fulness. How deep and unfathomable it is, as if it were the Honoured Ancestor of all things! We should blunt our sharp points, and unravel the complications of things; we should attemper our brightness, and bring ourselves into agreement with the obscurity of others. How pure and still the Tao is, as if it would ever so continue! I do not know whose son it is. It might appear to have been before God.
AI Modern
De Weg is leeg, maar gebruik het, het raakt nooit vol. Zo diep, een oerbron van alle dingen. Het botst de scherpe randen, lost de knopen, tempert het licht, mengt met het stof. Zo stil, als een aanwezigheid. Ik weet niet wiens kind het is, het lijkt ouder dan de Eerste Oorsprong.
Mijn reflectie
Wat inspireert dit hoofdstuk in jou? Hoe ga je het toepassen?
