Chapter 4
ताओको खालीपन
Original
挫其锐,解其纷,和其光,同其尘。湛兮,似或存。
吾不知谁之子,象帝之先。
अनुवाद
गहिरो चिन्तन
यो अध्याय के बारेमा छ?
यो अध्याय ताओको खाली र अनन्त प्रकृति बारे बोल्छ। ताओ एउटा खाली भाँडो जस्तै छ - सधैं भरिन सक्ने तर कहिल्यै भरिंदैन। यो सबै कुराको स्रोत हो तर आफैं कहिल्यै खाली हुँदैन। यसले आफ्नो धारिलोपन लुकाउँछ, सबै विवादहरू शान्त पार्छ, उज्यालो र अँध्यारो दुवैमा मिल्छ।
यो मसँग कसरी सम्बन्धित छ?
मेरो जीवनमा पनि यो खालीपनको सिद्धान्त लागू हुन्छ। जब म धेरै भरिन खोज्छु - धेरै विचार, धेरै इच्छा, धेरै भौतिक वस्तु - तब म ताओको प्रवाहबाट टाढा हुन्छु। तर जब म खाली र सरल रहन्छु, म सबै कुराको स्रोतसंग जोडिन सक्छु। यो मलाई शिक्षा दिन्छ कि पूर्णता खोज्नुको सट्टा खालीपनमा शक्ति छ।
आज मैले के गर्नुपर्छ?
आज म केही समय खाली बस्ने अभ्यास गर्नेछु - कुनै विचार नलिई, कुनै इच्छा नराखी, सधैंजसो हतारमा हुने कामहरू रोकी। यो खालीपनमा म ताओको उपस्थिति महसुस गर्नेछु।
सम्बन्धित अध्यायहरू
मेरो चिन्तन
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?