Virtus vera non novit se virtutem esse. Qui virtutem tenet, eam amittit. Summum bonum sine voluntate operatur; infimum cum intentione. Perditis gradibus — Via, virtute, benevolentia, iustitia — restat ritualitas, quae est signum deficientis fidei et initium disorderum.
Key Concepts
德
仁
义
礼
道
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 38, "Virtus Superior Non-Conscia Virtutis", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/la/chapters/38/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Virtus superior non curat de virtute; ideo vere virtutem habet. Virtus inferior non amittit virtutis curam; ideo virtutem non habet. Virtus superior sine Studio agit et nihil habet in animo. Virtus inferior agit et studium habet. Benevolentia maxima agit sine studio. Iustitia summa agit cum studio. Ritualitas summa, cum nemo respondeat, brachia protendit et abicit. Sic, amissa Via, venit virtus; amissa virtute, venit benevolentia; amissa benevolentia, venit iustitia; amissa iustitia, venit ritualitas. Ritualitas autem est infirmitas fidei et initium confusionis. Praescientia est flos Viae et initium stultitiae. Ideo vir fortis stat in soliditate, non in tenuitate; in veritate, non in fulgore. Illa mittit, haec capit.
Alta Meditatio
De quo agit hoc caput?
Virtus vera non novit se virtutem esse. Qui virtutem tenet, eam amittit. Summum bonum sine voluntate operatur; infimum cum intentione. Perditis gradibus — Via, virtute, benevolentia, iustitia — restat ritualitas, quae est signum deficientis fidei et initium disorderum.
Quomodo ad me pertinet?
In mundo ubi omnes certant de virtute et bonitate, ego ipse quoque facio. Sed hic capitulum me admonet: virtus quae se novit virtus non est vera virtus. Noli tenere, noli captare, noli monstrare — et vere bonus eris.
Quid hodie facere debeo?
Hodie, unam bonam actionem faciam sine mentione, sine laude, sine notitia. Non quaeram recognitionem; non servabo scripturam. Sit gratia abscondita — et ideo vera.
(Those who) possessed in highest degree the attributes (of the Tao) did not (seek) to cultivate them, and thus they were possessed of them (in the highest degree). Thus it was that when the Tao was lost, its attributes appeared; when its attributes were lost, benevolence appeared; when benevolence was lost, righteousness appeared; and when righteousness was lost, the proprieties appeared.
AI Modern
Virtus superior non curat de virtute; ideo vere virtutem habet. Virtus inferior non amittit virtutis curam; ideo virtutem non habet. Virtus superior sine Studio agit et nihil habet in animo. Virtus inferior agit et studium habet. Benevolentia maxima agit sine studio. Iustitia summa agit cum studio. Ritualitas summa, cum nemo respondeat, brachia protendit et abicit. Sic, amissa Via, venit virtus; amissa virtute, venit benevolentia; amissa benevolentia, venit iustitia; amissa iustitia, venit ritualitas. Ritualitas autem est infirmitas fidei et initium confusionis. Praescientia est flos Viae et initium stultitiae. Ideo vir fortis stat in soliditate, non in tenuitate; in veritate, non in fulgore. Illa mittit, haec capit.
Meditatio Mea
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
