Chapter 20
Scientiam Remove et Sine Solicitudine Esto
Original
众人熙熙，如享太牢，如春登台。我独泊兮其未兆，如婴儿之未孩；累累兮若无所归。
众人皆有余，而我独若遗。我愚人之心也哉！沌沌兮！
俗人昭昭，我独昏昏。俗人察察，我独闷闷。澹兮其若海，飂兮若无止。
众人皆有以，而我独顽且鄙。我独异于人，而贵食母。
Versio
Alta Meditatio
De quo agit hoc caput?
Caput hoc contrarium inter viam sapientis et viam vulgi depict. Dum multi honoribus et cognitionibus student, sapiens ab illis recedit. Mundo laetitiae et abundantiae, sapiens solus quietus manet quasi infans. Perplexitas et obscuritas sapientis apparent, sed hae sunt virtutes, non defectus. Vera sapientia in natura matris universi consistit.
Quomodo ad me pertinet?
In mundo qui gloriam et scientiam magni facit, saepe sentio me alienum esse. Spes meas et anxietates meas video in verbis 'omnes abundant, ego solus quasi carens'. Sed in hac alienazione, pacem invenio. Non debeo certare ut ceteri; possum meam viam simpliciter sequi.
Quid hodie facere debeo?
Hodie, non comparebo cum aliis nec laudes meas ostendam. Potius, in silentio manebo et materiam meam nutriam. Aliquod breve tempus in natura vel contemplatione consumam, et meum cor stultum amplectar absque iudicio.
Capita Similia
Meditatio Mea
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?