Chapter 2

De Pulchritudine et Bonitate

天下皆知美之为美,斯恶已;皆知善之为善,斯不善已。
故有无相生,难易相成,长短相较,高下相倾,音声相和,前后相随。
是以圣人处无为之事,行不言之教;万物作焉而不辞,生而不有,为而不恃,功成而弗居。夫唯弗居,是以不去。
Cum mundus totus pulchritudinem ut pulchritudinem novit, turpitudo iam est; cum omnes bonitatem ut bonitatem norunt, malitia iam est. Ergo esse et non-esse se invicem pariunt; difficile et facile se invicem perficiunt; longum et breve se invicem determinant; altum et humile se invicem constituunt; sonus et silentium se invicem consonant; prius et posterius se invicem sequuntur. Ideo sapiens per inactionem negotia tractat, per silentium doctrinam exercet; cuncta fiunt nec renuit, creat nec possidet, agit nec praesumit, perficit nec habitat. Quoniam non habitat, numquam amittit.

Alta Meditatio

De quo agit hoc caput?

Caput secundum ostendit omnia相对的 esse: pulchrum turpe gignit, bonum malum producit. In对立u rerum, harmonia fit. Sapiens per inactionem et silentium agit; creata non possidet, peracta non inhabitans, semper manet. Hoc est magnum sapientiae mysterium.

Quomodo ad me pertinet?

In vita cotidiana, saepe cerno me quoque pulchritudinem et bonitatem definire, et per hoc turpitudinem et malitiam creare. Debeo discere agere sine actione, loqui sine verbis, perficere sine praesumptione, sicut sapiens facit.

Quid hodie facere debeo?

Hodie, rem unam ago, sed sine proprietate; verbum unum dico, sed sine arrogantia; effectum unum facio, sed sine laude. Postea, sine venditatione, dimitto. Sic, non amittitur.

Capita Similia

Meditatio Mea

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →