जो परमार्थाची समृद्दी धारण करता, तो नवजात भुकंड्यासारखो होय. विषारी किडे ताचे काडीन पण धडकनात, रानटी जनावरां ताचेर आक्रमण करिनात, आकाशांतली पक्षी ताचेर चढ़ून धापूनात. ताची हाडां मऊ आनी स्नायू कोमल आसून पण तो घट्ट धरून दाटून आसा. ताणें पुरूष-स्त्री संबंद नेणतासुध्दा, ताचो पुरूषत्व बाळाचे काळ्यासारखो उभारल्लो - हे ताच्या शुद्द संस्कारांचें लक्षण. दिवसभर रेगून राबतासुध्दा ताचो आवाज़ धूसर जायना - हे ताच्या समतोल शांतीचें चिन्ह. समतोल शांतीचें ज्ञान हें सदासर्वदा असण्याचें रहस्य आहे. ह्या रहस्याचें ज्ञान म्ळळ्यार मन निर्मळ जाय। जीवनाचें सौंदर्य वाढावप हें शुभ आहे, पण मनान प्राणांक बळजबरी करप म्हळ्यार ताकूल कमज़ोर करप। जें वाढून दृढ़ जाय तें म्लान जाय। असलें वागप हें परमार्थ मार्ग न्हय, आनी ह्या मार्गा बाहेर जावप हें आधीच निश्चित आहे.
गहन चिंतन
हो अध्याय कसल्याविशयांत आसा?
हें प्रकरण सांगता कि जो परमार्थाचें गाढें धारण करता, तो नवजात भुकंड्यासारखो निर्दोष आनी संरक्षित जाय। मनाचो प्राणांशी संबंद, प्रकृतीशी एकरूप जावप हें खरें तांत्रिक बळ आहे। आनी मनाचो जोर बळजबरीन वापरल्यार तो कमज़ोर जाय।
हें माका कितें संबंधित आसा?
म्हज्या आय़ुष्यांत हें सांगता कि जेचो आत्मसंयम चांगलो आसा आनी जो मनाचें प्राणांशी एकरूप जाल्लो आसा, तो शांत आनी समतोल जाय। मी मनाचो जोर वापरपाक लागल्यार, चड करपाक लागल्यार, मी कमज़ोर जायन।
आयज म्हजें कित्तें करप?
आज मी एका गोष्टींत रममान जायन - एका वृत्तींत, एका कामांत, एका विचारांत। मी मन आनी प्राणांमदीं समतोल साधनाका आनी शांतीचो अनुभव घेवन दिवस सोंपता करनाका।
He who has in himself abundantly the attributes (of the Tao) is like an infant. Poisonous insects will not sting him; fierce beasts will not seize him; birds of prey will not strike him. (The infant's) bones are weak and its sinews soft, but yet its grasp is firm. When things have become strong, they (then) become old, which may be said to be contrary to the Tao. Whatever is contrary to the Tao soon ends.
AI Modern
जो परमार्थाची समृद्दी धारण करता, तो नवजात भुकंड्यासारखो होय. विषारी किडे ताचे काडीन पण धडकनात, रानटी जनावरां ताचेर आक्रमण करिनात, आकाशांतली पक्षी ताचेर चढ़ून धापूनात. ताची हाडां मऊ आनी स्नायू कोमल आसून पण तो घट्ट धरून दाटून आसा. ताणें पुरूष-स्त्री संबंद नेणतासुध्दा, ताचो पुरूषत्व बाळाचे काळ्यासारखो उभारल्लो - हे ताच्या शुद्द संस्कारांचें लक्षण. दिवसभर रेगून राबतासुध्दा ताचो आवाज़ धूसर जायना - हे ताच्या समतोल शांतीचें चिन्ह. समतोल शांतीचें ज्ञान हें सदासर्वदा असण्याचें रहस्य आहे. ह्या रहस्याचें ज्ञान म्ळळ्यार मन निर्मळ जाय। जीवनाचें सौंदर्य वाढावप हें शुभ आहे, पण मनान प्राणांक बळजबरी करप म्हळ्यार ताकूल कमज़ोर करप। जें वाढून दृढ़ जाय तें म्लान जाय। असलें वागप हें परमार्थ मार्ग न्हय, आनी ह्या मार्गा बाहेर जावप हें आधीच निश्चित आहे.
माझें चिंतन
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
