Capítulo 52

O mundo ten un comezo

天下有始,以为天下母。既得其母,以知其子;既知其子,复守其母,没身不殆。
塞其兑,闭其门,终身不勤。开其兑,济其事,终身不救。
见小曰明,守柔曰强。用其光,复归其明,无遗身殃,是为习常。
O mundo ten un comezo, e este pódese considerar a nai do mundo. Xa que coñeces a nai, coñeces os fillos. Xa que coñeces os fillos, volve a gardar a nai, e ata o fin dos teus días non haberá perigo.
Pecha as aberturas, pecha as portas, e toda a vida non sofrirás. Abre as aberturas, axuda nos asuntos, e toda a vida non atoparás salvación.
Ver o pequeno chámase claridade, gardar o que é brando chámase forza. Usa a luz, volve á claridade, e non deixes que che chegue ningún mal: isto é practicar o eterno.

Reflexión Profunda

De que trata este capítulo?

Este capítulo fala de como o universo ten unha orixe orixinal, unha nai de onde xorden todas as cousas. Se conocemos esta源头 primordial, podemos comprender todo o que dela emana. Tamén nos ensina que debemos pechar os nosos sentidos ante as distraccións do mundo para vivir en paz, e que a verdadeira forza está en gardar a suavidade e a humildade.

¿Como se relaciona comigo?

Reconózcome neste capítulo cando me deixo levar polas múltiples sollicitacións do mundo moderno. Cando abro os meus sentidos a todo -ruídos, imaxes, desexos- sinto que perdo a miña paz interior. Este texto invítame a volver ao centro, a esa nai orixinal que é a miña esencia verdadeira, onde atopo repouso e claridade.

Que debería facer hoxe?

Hoxe dedicarei uns momentos de silencio, pechando os meus sentidos ás distraccións externas. Observarei os pensamentos que xorden como fillos da miña mente, e sen aferrarme a eles, volverei ao centro de paz interior. Isto é practicar o camiño do retorno.

Capítulos relacionados

A miña reflexión

¿Que che inspira este capítulo? Como o aplicarás?

Pregunta a Laotzu sobre este capítulo Conversa completa →