Este capítulo describe como tres tipos de persoas responden ao Tao: os que o practican con devoción, os que dubidan, e os que se ríen. Logo mostra que as calidades do Tao son paradoxais: o que é brillante semella escuro, o que avanza semella retroceder, a virtude grande semella baleiro. Todo é contrario á apariencia.
Key Concepts
闻道
明道若昧
大器晚成
大象无形
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 41, "O sabio superior e o Tao", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/gl/chapters/41/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
O sabio superior ao oír o Tao, dedícase con dilixencia a praticalo. O sabio mediano ao oír o Tao, semella telo e perdelo. O sabio inferior ao oír o Tao, ríe a carcaxadas. Se non se rís, non merece ser chamado Tao. Por iso hai un dito antigo: o Tao claro semella escuro, o que avanza semella retroceder, o camiño plano semella con棘 (irregular), a gran virtude semella un val fondo, a pureza absoluta semella ser manchada, a virtude ampla semella ser insuficiente, a virtude forte semella ser furtiva, a natureza verdadeira semella cambiante, o grande cadrado non ten esquinas, o gran instrumento remata tarde, o gran son é case inaudible, a grande forma non ten contorna, o Tao está agochado e sen nome. Só o Tao sabe dar e completar.
Reflexión Profunda
De que trata este capítulo?
Este capítulo describe como tres tipos de persoas responden ao Tao: os que o practican con devoción, os que dubidan, e os que se ríen. Logo mostra que as calidades do Tao son paradoxais: o que é brillante semella escuro, o que avanza semella retroceder, a virtude grande semella baleiro. Todo é contrario á apariencia.
¿Como se relaciona comigo?
Reconozco que houbo momentos nos que me ré de algo verdadeiro que non comprendía. Tamén vexo como busco sempre o visible, o claro, o directo, mentres o Tao se manifesta no escuro, no indirecto, no que retrocede. Isto desafía toda miña concepción do éxito.
Que debería facer hoxe?
Hoxe vou estar atento cando algo me pareza absurdo ou cando a miña primeira reacción sexa rír. Vou cuestionar se o que me provoca rexeitamento pode conter sabedoría. Buscarei o que se agocha detrás das aparencias.
Scholars of the highest class, when they hear about the Tao, earnestly carry it into practice. Scholars of the middle class, when they have heard about it, seem now to keep it and now to lose it. Scholars of the lowest class, when they have heard about it, laugh greatly at it. If it were not (thus) laughed at, it would not be fit to be the Tao. The Tao is hidden, and has no name; but it is the Tao which is skilful at imparting (to all things what they need) and making them complete.
IA Moderna
O sabio superior ao oír o Tao, dedícase con dilixencia a praticalo. O sabio mediano ao oír o Tao, semella telo e perdelo. O sabio inferior ao oír o Tao, ríe a carcaxadas. Se non se rís, non merece ser chamado Tao. Por iso hai un dito antigo: o Tao claro semella escuro, o que avanza semella retroceder, o camiño plano semella con棘 (irregular), a gran virtude semella un val fondo, a pureza absoluta semella ser manchada, a virtude ampla semella ser insuficiente, a virtude forte semella ser furtiva, a natureza verdadeira semella cambiante, o grande cadrado non ten esquinas, o gran instrumento remata tarde, o gran son é case inaudible, a grande forma non ten contorna, o Tao está agochado e sen nome. Só o Tao sabe dar e completar.