Chapter 62

Vegin er duligur skjólur allar verur

道者万物之奥,善人之宝,不善人之所保。
美言可以市尊,美行可以加人。人之不善,何弃之有?
故立天子,置三公,虽有拱璧以先驷马,不如坐进此道。
古之所以贵此道者何?不曰求以得,有罪以免邪?故为天下贵。
Vegin er duligur skjólur allar verur, gávu tey góðu, og vernd tey, sum ikki eru góðir. Skønt orð kunnu keypa virðing, og góð gjørd kunnu økja um menniskju. Hvønn vegin hava tey illu? Skuldi nakar|latir tey vera? Tí tá vit seta himmalskan keisara og skipa tríggir ministerar, er betur at sita við vegina heldur enn tøkur við dýrum Góðum og vøldum hestum. Hví heldu tey fyrrum so nógv av vegnum? Ikki bert fyri at fáa tað, tey ynskja, ella fyri at fáa syndir sleptar? Tí er hann dýrasta, sum himin og jørð hava.

Djúp hugsing

Um hvat er henda kaflin?

Kapprøður 62 sigur okkum, at Vegin er tilflyta fyri allar verur. Hann verjir tey góðu og gætir tey, sum eru villfaringar. Sjálv keisarar og ministerar, við øllum teirra ríkidømi, eiga betur at sita við vegin enn við gávsuni. Hví? Tí Vegin gevur okkum alt, vit longu, og frelsar okkum frá syndum. Hann er tann dýrasta gáva undir himmali.

Hvussu tengist hann mær?

Sum oftast leita eg uttanfyri meg eftir friði. Eg hyggji eftir peningi, royndum ella virðing. Men kanska er tað so, at alt, eg søkji eftir, longu er inni í mær. Vegin er ein partur av mær, sum eg bara gloymdi. Hann bíðar eftir mær.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag royni eg at steðga og minnast til vegin inni í mær. Í staðin fyri at leita uttanfyri, seti eg meg niður og andrast djúp. Eg biðji um, at eg fái hjálp til at gera tað rætta, og loyvi vegnum at leiða meg.

Skyldugir kaflar

Mín hugsing

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →