Chapter 80

Lítið land við fáum fólki

小国寡民。使有什伯之器而不用,使民重死而不远徙。
虽有舟舆,无所乘之;虽有甲兵,无所陈之。使民复结绳而用之。
甘其食,美其服,安其居,乐其俗。邻国相望,鸡犬之声相闻,民至老死,不相往来。
Lítið land við fáum fólki. Lát tey hava tíggju ferðir so nógv amboð, men brúka tey ikki. Lát fólkið meta um deyða og ikki ferðast langt.

Tó ið skip ogvognar eru, er einginneyður at brúka tær. Tó ið vápn og hermenn eru, er einginneyður at raða tær. Lát fólkið aftur brúka knýtta reip.

Lat tær njóta sína mat, dáma sína klædning, kenna seg trygga í sínum heimi, og vera gladir í sínum siðum. Tey nándligu londini kunnu síggja hvørt annað, og ljóðið av høsnunum og hundunum kannhoyrast millum tær, men fólkið kan vaksa og doyna uttan at trívast.

Djúp hugsing

Um hvat er henda kaflin?

Hetta敎astir okkum um eitt ideal summar, har fólkið er nøgd við tað, tøi tey hava. Tey brúka ikki amboð, vápn ella ferðast langt. Tey eru nøgd við sína mat, klædning og heim. londini kunnu síggja hvørt annað, men fólkið hevur einginneyður at vitja.

Hvussu tengist hann mær?

Eg síggi, hvussu nógv vit stríðast fyri at fáa meira. Hetta敎ar meg, at sann fegna er í einføldum og stillførum lívi.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag royni eg at vera nøgdur við tað, eg havi. Eg skipa fyri at gera eitt lítið, einfølt málstykki og njóti kyknuna.

Skyldugir kaflar

Mín hugsing

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →