Chapter 60

Um at stýra stóru landi

治大国若烹小鲜。
以道莅天下,其鬼不神。非其鬼不神,其神不伤人。非其神不伤人,圣人亦不伤人。夫两不相伤,故德交归焉。
Tá ið tú stýrir einum stórum landi, er tað sum at steikja smáar fiskar. Tá ið tú hevur Tao við tær, tá verða andarnir ikki mirkulir. Ikki bara eru teir ikki mirkulir - teir sloppu heldur ikki til atamáta fólk. Og ikki bert teir - eisini teir viturdu stjórna heldur ikki fólk. Tá ið onkiamáta hvørt annað, tá møtast allar dygðir aftur.

Djúp hugsing

Um hvat er henda kaflin?

Hetta kapittul lærir okkum, at tann besta stjórnartøkan er tann minsta. Tá ið tú roynir at stýra ov nógv, óndast tingið. Tað er sum at snúva fiskinar ov ofta í pannuni - teir bróta sær. Tá ið tú letur Tao stýra, so gerst alt so orduligt, at sjálvt andarnir og tey yvirmannliga hava ongan dent atamáta.

Hvussu tengist hann mær?

Eg síggi mær sjálvan í hesum - hvussu ofta eg royni at Controlera og skipa fyri øllum? Kanska kundi eg lært meg at sleppa takinum smátt og smátt? Tá ið eg varpa áráðingini fyri at stýra øllum, finn eg friðin. Tá ið eg loyvi naturligu gonguni at taka seg, loyvi eg eisini onkrum øðrum at vaksa - uttan at eg sjálvur trýstir.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag royni eg at gera eitt 浩luttøkur við at sleppa takinum. Eg veli ein persónliga ella arbeiðsligan trupuleika, har eg vanliga royni at kontrollera, og loyvi so tað at gongureftir sjálvt. Eg steðga at snúva fiskinar.

Skyldugir kaflar

Mín hugsing

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →