Гэты разьдзел кажа, што Тао пустое, але ўжытае — не набіваецца да краю. Яно глыбокае, нібыта крыніца ўсяго існага. Тао сцішае вострасьці, разьвязвае спрэчкі, зьмешваецца з плюгам. Яно было перад усім, нават перад багамі.
Key Concepts
道
虚空
本源
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 4, "Дзе Тао пустое", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/be/chapters/4/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Дзе Тао пустое, але ўжытае — не набіваецца да краю. Глыбокая! Здаецца, нібыта крыніца ўсяго існага. Яно зняшэньнівае вострасьці, разьвязвае спрэчкі, зраўноўвае сьветла і зьмешваецца з плюгам. Цістая! Здаецца, нібыта не існуе. Я не ведаю, чыё яна дзіця, але яна была перад Уладаром.
Глыбокае Разважанне
Пра што гэты раздзел?
Гэты разьдзел кажа, што Тао пустое, але ўжытае — не набіваецца да краю. Яно глыбокае, нібыта крыніца ўсяго існага. Тао сцішае вострасьці, разьвязвае спрэчкі, зьмешваецца з плюгам. Яно было перад усім, нават перад багамі.
Як гэта датычыцца мяне?
У маім жыцьці я шукаю сэнс у рэчах, якія здаюцца пустымі. Гэты разьдзел нагадвае мне, што сапраўды вялікае — гэта мудрасьць пустаты, здольнасьць прымаць усё без асабістага ўмяшальніцтва. Я вучуся не спрабаваць запоўніць кожную хвіліну.
Што мне рабіць сёння?
Сёньня ўдзехну глыбока і знойду хвіліну цішыні, каб паспрабаваць быць пустым і адкрытым.
The Tao is (like) the emptiness of a vessel; and in our employment of it we must be on our guard against all fulness. How deep and unfathomable it is, as if it were the Honoured Ancestor of all things! We should blunt our sharp points, and unravel the complications of things; we should attemper our brightness, and bring ourselves into agreement with the obscurity of others. How pure and still the Tao is, as if it would ever so continue! I do not know whose son it is. It might appear to have been before God.
AI Сучасны
Дзе Тао пустое, але ўжытае — не набіваецца да краю. Глыбокая! Здаецца, нібыта крыніца ўсяго існага. Яно зняшэньнівае вострасьці, разьвязвае спрэчкі, зраўноўвае сьветла і зьмешваецца з плюгам. Цістая! Здаецца, нібыта не існуе. Я не ведаю, чыё яна дзіця, але яна была перад Уладаром.
Маё разважанне
Што натхняе вас у гэтым раздзеле? Як вы яго прымыеце?
