Chapter 46
کہ جہانءَ د راهءِ نال بیت
Original
天下有道，却走马以粪。天下无道，戎马生于郊。
祸莫大于不知足，咎莫大于欲得。故知足之足，常足矣。
祸莫大于不知足，咎莫大于欲得。故知足之足，常足矣。
ترجمہ
کہ جہانءَ د راهءِ نال بیت، اَسپءِ رزمے کنت شے بہر کریءِ کاشتءِ پرے. کہ جہانءَ بے راه بیت، اَسپءِ رزمے د شہرءِ کنارےءِ پرے زاہد بینت. اِنے پیچاہتءِ کہ نام د ارادےءِ کنت، اَتے اِنے گُناهءِ کہ کۆنتے بیت. اِنجاں کہ ارادےءِ کنت، اِی کنےءِ کہ تہاں وت کنت، اِی مہ زاہد بیت.
گبین سوچ
اے باب ھی کیا اے؟
اے فصلے دے وچ، بوش دے کنت کہ کہوں سارے جہانءَ د راهءِ نال بیت، لوکے آرامءِ پرے گُزیرینت. کہ ای راه بیت نې، رزمے د اَسپے جنگءِ پرے زاہد بینت. اِی کنت کہ لوکےءِ درد اَنت کہ وت کنت نې.
ایں من سرا چوں اثر دیگ؟
ما پہ خودءِ زندگیءِ پرے اندیشے کنتے کہ کۆنتے اَتے راضی نې بیے کنت. کہوں گُناه اَنت کہ ہر شے کنت بہتر کنےءِ پرے، بے اینکہ وت کنت نې.
امروچ چے کارے کنان؟
اِمہرے وتے بگوڑے کنت کہ ارادےءِ کنت، اَتے کہوں شے کنت کہ وت کنت نې، وت کنتے کنےءِ کوشش منے کنت.
وابستہ باب
منی سوچ
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?