اےء ابوابء میں ہے کہ آدمیء کیں طرح اپنےء روحء تے جسمء کوں یکجا رکھے، کیں طرح نرمیء دا راستہء اختیارء کرے، تے کیں طرح بے چاہتےء بے تملکےء دے کم کرے۔ اےء گہریء نیکیء دا رازء اے کہ پیدا کرو بے مالکیّت، کرو بے منت۔
Key Concepts
修身
玄德
无为
内观
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 10, "ءی روح وجسم ءی یکیء بوت", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/bal/chapters/10/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
ءی کہ بتونیء اے روح وجسمء بوتنےء بے جدایی؟\nءی بتونیء نرمیء تے نرمیء دا درُو بچیتے؟\nءی بتونیء اے اپنےء گہرےء دلء پاک کیتے بے کوئی عیب؟\nءی بتونیء خلقتء کوں پیار کرے تے ریاستء کوں نہ چلایتے؟\nءی بتونیء آسمانء دریانےء دے دروازےء کوں کھلے رکھے تے مہربان بوتے؟\nءی بتونیء ہر شےء کوں سمجھے بے کتابیء دے؟\nپیدا کرو تے پرورشء دو، پیدا کرو بے تملک، کرو بے منّت، سرداریء کرو بے حکومت، اےء گہریء نیکیء اے۔
گبین سوچ
اے باب ھی کیا اے؟
اےء ابوابء میں ہے کہ آدمیء کیں طرح اپنےء روحء تے جسمء کوں یکجا رکھے، کیں طرح نرمیء دا راستہء اختیارء کرے، تے کیں طرح بے چاہتےء بے تملکےء دے کم کرے۔ اےء گہریء نیکیء دا رازء اے کہ پیدا کرو بے مالکیّت، کرو بے منت۔
ایں من سرا چوں اثر دیگ؟
میںء کوں ہر روز جدوجہدء اے کہ اپنےء ذہنء تے جسمء کوں یکجا رکھے۔ کم کرنےء دے باوجودء تے نتیجےء کیں علاوہء کم کرنےء دی عادتء سیکھنےء میں سادگیء اے۔
امروچ چے کارے کنان؟
اے پروریء سارے کمےء کوں اے دنء بے تنقیدےء تے بے فکرےء نتیجےء کیں علاوہء انجامء دو۔
When the intelligent and animal souls are held together in one embrace, they can be kept from separating. When one gives undivided attention to the (vital) breath, and brings it to the utmost degree of pliancy, he can become as a (tender) babe. (The Tao) produces (all things) and nourishes them; it produces them and does not claim them as its own; it does all, and yet does not boast of it; it presides over all, and yet does not control them.
AI Modern
ءی کہ بتونیء اے روح وجسمء بوتنےء بے جدایی؟\nءی بتونیء نرمیء تے نرمیء دا درُو بچیتے؟\nءی بتونیء اے اپنےء گہرےء دلء پاک کیتے بے کوئی عیب؟\nءی بتونیء خلقتء کوں پیار کرے تے ریاستء کوں نہ چلایتے؟\nءی بتونیء آسمانء دریانےء دے دروازےء کوں کھلے رکھے تے مہربان بوتے؟\nءی بتونیء ہر شےء کوں سمجھے بے کتابیء دے؟\nپیدا کرو تے پرورشء دو، پیدا کرو بے تملک، کرو بے منّت، سرداریء کرو بے حکومت، اےء گہریء نیکیء اے۔
منی سوچ
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
