Die Tao is oorspronklik naamloos soos onbewerkte hout - eenvoudig maar onoorwinlik. As heersers dit volg, sal alle dinge vanself kom. Wanneer dinge benoem word, moet ons weet wanneer om te stop. Die Weg regeer deur nie te regeer nie, soos alle strome na die see vloei.
Key Concepts
无名
朴
知止
江海
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 32, "Die Weg is Altyd Naamloos", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/af/chapters/32/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Die Weg is altyd naamloos. Die onbewerkte hout - klein as dit is - word deur niemand onderwerp nie. As heersers dit sou behou, sal alle wesens vanself kom. Wanneer hemel en aarde mekaar ontmoet, daal die soet dou neer, en die mense het geen bevele nodig om gelyk verdeel te word nie. Eenmaal is name geskep, word die name gehad. Dan moet 'n mens weet wanneer om te stop. Wie weet wanneer om te stop, loop nie gevaar nie. Soos die Weg in die wêreld is, soos die strome tot die see.
Diep Besinning
Waaroor handel hierdie hoofstuk?
Die Tao is oorspronklik naamloos soos onbewerkte hout - eenvoudig maar onoorwinlik. As heersers dit volg, sal alle dinge vanself kom. Wanneer dinge benoem word, moet ons weet wanneer om te stop. Die Weg regeer deur nie te regeer nie, soos alle strome na die see vloei.
Hoe hou dit verband met my?
Ek soek dikwels komplekse oplossings terwyl eenvoud die weg wys. Die onbewerkte hout simboliseer dat ek nie myself hoef te verander om wonderlik te wees nie - ek moet net my oorspronklike natuur behou. My ambisies kan my laat vergeet om te stilstaan.
Wat moet ek vandag doen?
Ek sal een ding today kies wat ek nie sal benoem of meet nie. 'n Eenvoudige daad van goedheid sonder om dit te noem of te vertel. Laat dit net wees.
The Tao, considered as unchanging, has no name. Though in its primordial simplicity it may be small, the whole world dares not deal with (one embodying) it as a minister. If a feudal prince or the king could guard and hold it, all would spontaneously submit themselves to him.
KI Modern
Die Weg is altyd naamloos. Die onbewerkte hout - klein as dit is - word deur niemand onderwerp nie. As heersers dit sou behou, sal alle wesens vanself kom. Wanneer hemel en aarde mekaar ontmoet, daal die soet dou neer, en die mense het geen bevele nodig om gelyk verdeel te word nie. Eenmaal is name geskep, word die name gehad. Dan moet 'n mens weet wanneer om te stop. Wie weet wanneer om te stop, loop nie gevaar nie. Soos die Weg in die wêreld is, soos die strome tot die see.
My Besinning
Wat inspireer hierdie hoofstuk in jou? Hoe sal jy dit toepas?
